Αρχείο για Σεπτεμβρίου, 2009

Λανθάνουσα πορεία…

Posted in ΣΤΙΧΟΙ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 29/09/2009 by akrogialia

 

end

Χ  ά ν ω      τις ώρες μου μετρώντας τα κομμάτια
Που μείναν σκόρπια στης καρδιάς μου τις αυλές
Φυσάει ! Σαν στάχτες μπαίνουνε μες τα μάτια
Που μου μ  α  τ  ώ  ν  ο  υ  ν   το τοπίο, είναι φορές …

Μέσα στα όνειρα μου λείπει η μορφή σου
κι έχω ξεχάσει την εικόνα σου θαρρώ
Κάποτε μου ‘ λεγες πως ήμουν η ζωή σου
Κι εγώ το πίστευα και σου ‘ λεγα : μπορώ

Μπορώ στ’ αστέρια να υψώσω τη μορφή σου
Τη θύμησή σου να βαστάω φυλαχτό
Μπορώ τη γη να σου τη δώσω όλη δική σου
Σαν μάγαπάς όσο κι εγώ σε αγαπώ …

Χαμογελούσες κι έτσι έκλεινες τα μάτια
Πλάι μου έγερνες μια ακόμα αγκαλιά
Δική σου μου ‘ λεγες ! Σ ‘αγρούς και σε παλάτια !
Μα δεν τα κράτησες τα λόγια στην καρδιά…

Ό , τι απέμεινε ένα άχαρο κ  ο  υ  φ  ά  ρ  ι
Που συλλογιέται και η ώρα του περνά…

Φωτογραφία σου υπάρχει στο συρτάρι…

Κι η μαύρη στέκα που φορούσες στα μαλλιά …

Τούτη την κόλαση μαζί…

Posted in ΣΤΙΧΟΙ on 20/09/2009 by akrogialia

h1

Τόσα χρόνια μες τους χάρτες μου σε ψάχνω
κι ας μην έσκυψες ποτέ στο μέτωπό μου με τα δυο σου χείλη
ν’ αφήσεις μια ανάσα στη ζωή μου

Κι αν η προσευχή μου οινόπνευμα μυρίζει καπνό και πυρετό
Στο γυάλινο το κύμα τ’ όνομά σου
Φωνάζω να καθρεφτιστεί η φωνή μου

Και στην όχθη που χτενίζεσαι ακουστεί σαν αλμυρό
Τραγούδι που σου φέρνει ερωτευμένο το νερό
Και στο δ ι ά β ο λ ο πουλάω την ψυχή μου εγώ για να βρεθώ
Απόψε τυλιγμένος στου κορμιού σου το βυθό

Κάπου η νύχτα μεσοπέλαγα κρεμιέται στην αγχόνη τ’ ουρανού
Κι ο      δ α ί μ ο ν α ς     καβάλα στο σκοτάδι αρπάζει τη μετέωρη ευχή μου
Και σαν άστρο καυτερό προς το νησί σου τα λόγια μου πετάει
Πληγώνοντας τα βράχια και την άμμο
Στη χτένα σου καρφώνει την ψυχή μου

Και σταγόνα τη σταγόνα κυλάω εγώ σαν αλμυρό
Νερό στους ώμους και στον ακριβό σου το λαιμό
Κι ας το ξέρω πως του λόγου του στην ανεμόσκαλα εκεί
Με περιμένει για να μου λιμάρει το σκοινί

Πάνε χρόνια που αντίκρυ αναβοσβήνουν τα φώτα κάποιας γης
Τα φώτα κάποιας ξεχασμένης νήσου
που λεν είν’ οι κορφές του παραδείσου
Μα το ξέρω είναι της θάλασσας τα μάγια δεν υπάρχει αυτή η στεριά
μιας και κανείς ποτέ του εκεί δεν πήγε
γι’ αυτό σφιχτά κρατιέμαι στο κορμί σου

Και μπροστά απ’ τους κ ο λ α σ μ έ ν ο υ ς περνάω εγώ σα μια σκιά
Που σεργιανάει στον   Ά δ η    τη δικιά σου μυρωδιά
h2

Η υπερβολή έχει και όρια!

Posted in ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ on 13/09/2009 by akrogialia

Η νέα σχολική χρονιά ξεκίνησε και οι εκπαιδευτικοί σύμφωνα με οδηγίες που τους δόθηκαν αφιέρωσαν το πρώτο ογδοντάλεπτο κατά την πρώτη μέρα  στο σχολείο  να πληροφορήσουν τους μαθητές κάθε ηλικίας για τη νέα μορφή γρίπης Α (Η1Ν1).

Ο εκπαιδευτικός ξεκινά με την ιστορία της γρίπης με σκοπό να πείσει τα παιδιά ότι η γρίπη δεν είναι κάτι το νέο που πρέπει να φοβόμαστε αλλά ούτε και κάτι ασήμαντο που θα πρέπει να περνά απαρατήρητο…

«Η γρίπη  παιδιά αναφέρεται για πρώτη φορά από τον Ιπποκράτη το 412 π.Χ. και η πρώτη πανδημία γρίπης περιγράφεται το 1580μ.Χ. Το 1918 είχαμε την “Ισπανική Γρίπη” Η1Ν1 με 40-50 εκατομμύρια θανάτους. Το  1957 είχαμε την “Ασιατική Γρίπη” Η2Ν2  με 98.000 θανάτους. Το 1968 είχαμε τη “ Γρίπη του Ηong Kong ” Η3Ν2 με 46.000 θανάτους. Το 1997 είχαμε νέα γρίπη“Hong Kong’’ H5N1 με θνησιμότητα 1 στους 3.

Σήμερα ένας νέος τύπος ιού γρίπης Α (Η1Ν1)… μπλα μπλα μπλα….»

Αυτά όσον αφορά τη γρίπη, έχει κάποιος απορία;

γρ1

Η υπερβολή έχει και τα όρια της!

Αναρωτιέμαι πότε θα πάψουμε να είμαστε τα πιόνια των «μεγάλων» και «ισχυρών» της γης που αυτή τη φορά θέλησαν να παίξουν ακόμα μια φορά με την υγεία μας…

γρ3

 

Επιλέγω…

Posted in ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ on 12/09/2009 by akrogialia

Ε1

Τις τελευταίες μέρες συλλογίζομαι ότι όλη η ζωή μας  έχει να κάνει με επιλογές…

Επιλέγω!  

Διακρίνω!

Ξεχωρίζω!

Αποφασίζω αυτό που ΕΓΩ πραγματικά θέλω! Σίγουρα γνωρίζω πολύ καλά ότι εγώ και μόνο εγώ είμαι υπεύθυνη  για τις δικές μου επιλογές…

Ε2 

Εγώ διαλέγω πώς να αντιδράσω σε όλες τις καταστάσεις.

Εγώ διαλέγω πώς οι άνθρωποι θα επηρεάσουν τη διάθεσή μου.

Εγώ διαλέγω αν θα είμαι σε καλή ή σε κακή διάθεση.

Είναι δική μου επιλογή πώς θα ζήσω τη ζωή μου!

 Ε3

Είναι όντως δική μου επιλογή πώς θα αντιδράσω σε όλες τις καταστάσεις;

 

Αλλάζει ο καιρός

Posted in ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 06/09/2009 by akrogialia

au1

Αλλάζει ο καιρός. Αισθάνομαι ήδη την αλλαγή της θερμοκρασίας. Τα φύλλα στα δέντρα κιτρινίζουν και πέφτουν…και στο πρόσωπό μου νιώθω σταγόνες…

Και για λίγο αναρωτιέμαι…

  •  Να είναι από τη θάλασσα;
  •  Να είναι από τον ουρανό;

Μπα… Δεν είναι ούτε από τη θάλασσα, ούτε από τον ουρανό…

Είναι από τα μάτια σου ψυχή μου… γιατί το όνειρο ξεθώριασε…

au2

Φθινοπώριασε ψυχή μου…

και ήδη γνωρίζεις το μέλλον σου…

 ΧΕΙΜΩΝΑΣ…

au3

Ένα μυστικό…

Posted in ΑΦΥΠΝΙΣΕΙΣ on 04/09/2009 by akrogialia

Προσπάθησε να απαντήσεις τις πιο κάτω  ερωτήσεις:

 Ονόμασε 5 άτομα από τα πλουσιότερα στη γη.

  1. …………….
  2. …………….
  3. …………….
  4. ……………..
  5. …………….

Ονόμασε τους 5 τελευταίους νικητές του Βραβείου Νόμπελ.

  1. …………
  2. ………….
  3. ……………
  4. ………………
  5. …………

Ονόμασε τους 5 τελευταίους νικητές του Όσκαρ καλύτερου ηθοποιού.

  1. Κοραλλένια (? Χμμ, χαχαχα!)
  2. ……………
  3. ……………
  4. ………………
  5. …………………

 Δεν τα καταφέρνεις ; Είναι δύσκολο, έτσι ;

Μην ανησυχείς, οι περισσότεροι δεν θυμούνται.

 

Τα χειροκροτήματα περνάνε !

Τα κύπελα πιάνουν σκόνη !

Οι νικητές ξεχνιούνται !

 

Τώρα προσπάθησε να απαντήσεις αυτές τις  ερωτήσεις :

Ονόμασε 3 φίλους που σε βοήθησαν σε δύσκολες στιγμές.

  1. ……………..
  2. ……………..
  3. ………………

 

Σκέψου κάποια άτομα που σε έχουν κάνει να νιώσεις ξεχωριστός/ή.

  1. ………………
  2. ………………
  3. …………………
  4. …………………
  5. …………………

 

 Ονόμασε 5 άτομα με τα οποία σου αρέσει να περνάς τον χρόνο σου.

  1. ………………
  2. ………………
  3. ………………..
  4. ………………….
  5. ……………….

 

Τα καταφέρνεις ; Είναι πιο εύκολο, έτσι ;

Τα άτομα που έχουν πραγματική αξία στην ζωή σου δεν είναι αναγκαστικά οι πιο πλούσιοι ή οι πιο επιτυχημένοι …Είναι εκείνοι που ανησυχούν για σένα, που φροντίζουν για σένα, που σε οποιεσδήποτε περιστάσεις είναι δίπλα σε σένα …

 Δανεικές σκέψεις που μου άρεσαν και θέλησα να τις μοιραστώ μαζί σου!

 ΥΓ: Να σου πω και ένα μυστικό; Είναι φορές που νιώθω ότι εσύ είσαι δίπλα σε μένα, έστω κι αν μας χωρίζουν χίλια δυο!

Φιλιά!