Αρχείο για Οκτώβριος, 2009

Μπαρούτι και Ρούμι!

Posted in ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ on 28/10/2009 by akrogialia

Αφιερωμένο…

πειρατής1

 …και το αίτημά «ΤΟΥ»,  πήρε «μπαρούτι» και «ρούμι»!

πειρατής4

Έλα κι εσύ να κουρσάρουμε σε θάλασσες ονείρων, να ταξιδέψουμε σε ωκεανούς χωρίς πρέπει, κανόνες και μη…

Έλα κι εσύ να μεθύσουμε με ρούμι για να γευτούμε τη ζωή!

Έλα κι εσύ να μυρίσουμε αλμύρα για να μεθύσουμε τις σκέψεις μας!

Έλα κι εσύ να ακούσουμε τον άνεμο να ψιθυρίζει ότι η ζωή είναι όμορφη μόνον όταν ζεις στο σήμερα, στο Τώρα!

Έλα κι εσύ να «κλέψεις» σμαράγδια, να «κλέψεις»  ρουμπίνια…πολύτιμα πετράδια της ζωής…να τυφλωθείς από τη λάμψη της ψυχής σου, της ψυχής του

Έλα κι εσύ…υπάρχουν θέσεις κενές…

 Έλα! Η μόνη προϋπόθεση για να έρθεις κι εσύ μαζί μας είναι να πετάξεις όλη τη σαβούρα που έχεις στα αμπάρια της καρδιάς σου, στα αμπάρια της ψυχής σου!

πειρατής3

Γιατί να κρύβεις ένα πειρατή μέσα σου;

Για να μην είσαι παγιδευμένος στο χρόνο: στον καταναγκασμό να ζεις αποκλειστικά μέσα από τη μνήμη και την προσμονή. Δήθεν επειδή το παρελθόν σου δίνει μια ταυτότητα και το μέλλον κρατάει μια υπόσχεση… Ο πειρατής μέσα σου γνωρίζει πολύ καλά ότι αυτά τα δύο είναι ψευδαισθήσεις! Ο πειρατής μέσα σου γνωρίζει ότι ο πιο πολύτιμος θησαυρός είναι το Τώρα!

 Στο αιώνιο παρόν!  

thanksOs

 

Το παιδί μέσα σου…

Posted in ΑΦΥΠΝΙΣΕΙΣ on 26/10/2009 by akrogialia

παιδί1Πόσο άλλαξες!

Δήθεν μεγάλωσες!

Άλλαξες  μέχρι και ντύσιμο… πιο σοβαρό, πιο αυστηρό!

Μέχρι και ο σκελετός των γυαλιών σου φαντάζει πιο σοβαρός… άχρωμος…

Ασχολείσαι λες με πολύ σοβαρά θέματα και δεν έχεις χρόνο για να ασχοληθείς μαζί του…. «γελοία» σου υπενθυμίζει αυτό και του λες να μην χώνει τη μύτη του στις υποθέσεις των «μεγάλων»…

Το χειρότερο που έκανες… σταμάτησες να παίζεις μαζί του!

παιδί2

Δεν μπήκες καν στη διαδικασία να σκεφτείς ότι αυτό το πληγώνει…

Δεν μπήκες καν στον κόπο να του εξηγήσεις το γιατί…για ποιο λόγο σταμάτησες να ασχολείσαι μαζί του. Μετά από τη δική του επιμονή του έδωσες μια απάντηση που στα παιδικά και αθώα του ματάκια φάνηκε ασήμαντος… Δήθεν μεγάλωσες!

Κάποτε έλεγες ότι σου έδινε χαρά. Κοντά του ηρεμούσες, ξεχνούσες και γελούσες απίστευτα…

Σταμάτησες να παίζεις μαζί του. Και ξέρεις κάτι… δεν είναι επειδή μεγάλωσες… είναι γιατί φοβάσαι…

Φοβάσαι το παιδί που κρύβεις μέσα σου! Ναι, φοβάσαι την ξεγνοιασιά του, την ανεμελιά του, τη δίψα του για ζωή, τα όνειρα του…

 Δήθεν μεγάλωσες…

παιδί3

δεν ήταν όνειρο…

Posted in ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 20/10/2009 by akrogialia

love1

 

love2

 

love3

 

love4

 

love5

 

Νοσταλγεί τις θάλασσες στο βλέμμα του και  ας έχουν πάψει να της χαρίζουν κοράλλια από τον πιο βαθύ βυθό τους…

 

Εσύ αποφασίζεις!

Posted in ΑΦΥΠΝΙΣΕΙΣ on 11/10/2009 by akrogialia

Το πιο κάτω κείμενο ίσως να το έχεις διαβάσεις ξανά. Θέλησα να το μοιραστώ μαζί σου γιατί το μήνυμα του είναι πολύ όμορφο, προσωπικά μου άρεσε πάρα πολύ και επειδή το mail αυτό στο τέλος έλεγε να μην το κρατήσω για μένα αλλά να το μοιραστώ με φίλους…

«Έχεις τη συνήθεια να φυλάς άχρηστα πράγματα, πιστεύοντας πως μια μέρα (άγνωστο πότε) θα τα χρειαστείς;

Έχεις τη συνήθεια να κρατάς χρήματα, μόνο για να μην τα ξοδέψεις γιατί μπορεί να σου λείψουν στο μέλλον;

Έχεις τη συνήθεια να φυλάς ρούχα, παπούτσια, έπιπλα, οικιακές συσκευές και άλλα πράγματα του νοικοκυριού που δεν χρησιμοποιείς εδώ και πολύ καιρό;

Και μέσα σου;

Έχεις τη συνήθεια να κρατάς κακίες, στεναχώριες, φόβους και άλλα; 

Αν το κάνεις  αυτό τότε έχεις χάσει το δρόμο της ευτυχίας και της χαράς…

Είναι σημαντικό να αφήσεις χώρο, ένα κενό, για να έρθουν καινούρια πράγματα στη ζωή σου.

Είναι απαραίτητο να ξεφορτωθείς ό,τι άχρηστο υπάρχει  τόσο μέσα σου όσο και στη ζωή σου, προκειμένου να έρθει η ευτυχία. Η δύναμη αυτού του κενού θα απορροφήσει και θα έλξει όλα αυτά που επιθυμείς.

Όσο εσύ γεμίζεις, υλικά ή συναισθηματικά, με παλιά και άχρηστα, δεν αφήνεις κενό για νέες ευκαιρίες.

Τα αγαθά πρέπει να ανακυκλώνονται. Καθάρισε τα συρτάρια, τις ντουλάπες, την αποθήκη, το γκαράζ. Δώρισε όλα εκείνα που πια δεν χρησιμοποιείς. Το να φυλάς ένα σωρό από άχρηστα πράγματα το μόνο που καταφέρνεις είναι να δένεις την ίδια σου τη ζωή.

Αξίζει να αντιληφθείς ότι το πρόβλημα δεν είναι τα αντικείμενα που στοιβάζονται στη ζωή σου, αλλά το νόημα του να κρατάς! Όταν κρατάς, όταν φυλάς πράγματα, υπάρχει πρόβλημα έλλειψης, απουσίας. Πιστεύεις ότι αύριο μπορεί να τα χρειαστείς και ίσως τότε να μην υπάρχει τρόπος να καλύψεις αυτή σου την ανάγκη.

Με αυτό το σκεπτικό, το μήνυμα που στέλνεις τόσο στο μυαλό σου όσο και στη ζωή σου είναι ότι δεν εμπιστεύεσαι το αύριο καθώς επίσης και ότι το καινούριο και το καλύτερο  ΔΕΝ είναι για σένα. Γι’ αυτό βρίσκεις ικανοποίηση στο να φυλάς όλα αυτά τα παλιά και άχρηστα πράγματα.

Ξεφορτώσου όλα αυτά που έχασαν το χ ρ ώ μ α   και τη λ ά μ ψ η τους!

Επέτρεψε να μπει το καινούριο στο σπίτι σου, μέσα σου!»

 keno2

Ευτυχισμένος ή δυστυχισμένος; Εσύ αποφασίζεις!

 

ΑΠόψε…

Posted in ΑΦΥΠΝΙΣΕΙΣ on 01/10/2009 by akrogialia

oct

Ένας νέος μήνας ξεκίνησε… και σκέφτεσαι ότι είναι επιτέλους καιρός για καινούρια σχέδια, όνειρα και επιθυμίες.

Σ χ έ δ ι α… που θα έχουν τη μελώδια της ηρεμίας.

Ό ν ε ι ρ α… που θα έχουν  το χρώμα του ουρανού.

Ε π ι θ υ μ ί ε ς… που θα έχουν τον ήχο της σιωπής.

Αξίζει να θυμάσαι ότι είναι πολύ σημαντικό όλα αυτά τα σχέδια να είναι ρεαλιστικά και προσεγγίσιμα.

Αξίζει να θυμάσαι ότι  τα   μικρά  και πολλά βήματα κάνουν μια μεγάλη διαδρομή.

Αξίζει να ακολουθήσεις τη διαίσθησή σου και να παραμερίσεις τους φόβους σου.

Αξίζει να θυμάσαι ότι καμιά επιθυμία δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί αν δεν βρεις μόνος σου τη δύναμη και τον τρόπο να την πραγματοποιήσεις.

Αυτή την κρύα, μοναχική, πρώτη νύχτα του Οκτώβρη άνοιξε το παράθυρο να μπει ο κρύος αέρας να σε τονώσει.

oct1

Ψάξε το φεγγάρι στον ουρανό ανάμεσα απ’ τα σύννεφα, να ξυπνήσει όνειρα και αναμνήσεις…

Σκέψου τι χρώματα θες να έχεις το όνειρο σου απόψε.

Σκέψου ποιες νότες θα φτιάξουν τη μουσική του.

Άκουσε το τραγούδι του. Σιγοτραγούδισέ το!

Κλείσε τα μάτια και ζωγράφισε το όνειρο σου απόψε…μόνο εσύ μπορείς…