…ο χρόνος μου τάζει…

Θα περάσουν οι μέρες
ναι, ο χρόνος μου τάζει
πως το φως της αυγής
διώχνει κάθε σκοτάδι

Κι όπως φεύγουν οι μέρες
και σε παίρνουν μακριά
σαν λουλούδι η καρδιά μου
στον αέρα σκορπά

Δεν μου μένει τίποτα
τίποτα να κάνω
τίποτα να πω

Δεν μου μένει τίποτα
κι όμως σ’ αγαπάω
κι είμαι ακόμα εδώ

Και περάσαν οι μέρες
όπως μου ‘ταξε ο χρόνος
μα στο φως της αυγής
δεν θαμπώθηκε ο πόνος

Kι είναι οι μέρες βροχή
που το τζάμι χτυπά
να γινόσουνα ήλιος
να γυρνούσες ξανά

Δεν μου μένει τίποτα
τίποτα να κάνω
τίποτα να πω

Δεν μου μένει τίποτα
κι όμως σ’ αγαπάω
κι είμαι ακόμα εδώ

μα όπως φεύγουν οι μέρες
και σε παίρνουν μακρυά
σαν λουλούδι η καρδιά μου
στον αέρα σκορπά

Δεν μου μένει τίποτα
τίποτα να κάνω
τίποτα να πω

Δεν μου μένει τίποτα
κι όμως σ’ αγαπάω
κι είμαι ακόμα εδώ

Θα περάσουν οι μέρες…

 

ΥΓ: …και έχουν περάσει μέρες πολλές…

Γιατί; Όλα είναι άμμος…ακόμα κι εγώ…

Πού; Είμαι στο χέρι σου, με κρατάς… 

Πόσο; Όσο εσύ θελήσεις να το κρατάς σφικτό…

Όταν φύγω από αυτό… ό,τι κι αν ζωγραφιστεί…θα είναι ζωγραφισμένο μόνο για εσένα…πριν χαθεί…

 

 

Advertisements

31 Σχόλια to “…ο χρόνος μου τάζει…”

    • akrogialia Says:

      Σκιές και φώτα σ’ αυτοσχέδιο μπαλέτο
      γέλια που σμίγουν μ’ αναφιλητά
      στο χέρι μου ένα τσιγάρο σκέτο
      που τη φωτιά σου μόνο αναζητά

      Μη με φοβάσαι, δώσε μου το χέρι
      μαζί να ζήσουμε η νύχτα όσα φέρει
      Μη με φοβάσαι, δώσε μου το χέρι
      είναι ο έρωτας το πιο γλυκό μαχαίρι

    • akrogialia Says:

      Πάψε να ψάχνεις λόγο και σκοπό
      σε ό,τι κάνω και σε ό,τι πω
      ούτε που ξέρω, γιατί σ’ αγαπώ
      κι όμως για σένα μπορώ να κοπώ
      και σαν τσιγάρο να καώ…

      Μη με φοβάσαι, δώσε μου το χέρι
      μαζί να ζήσουμε η νύχτα όσα φέρει
      Μη με φοβάσαι, δώσε μου το χέρι
      είναι ο έρωτας το πιο γλυκό μαχαίρι

  1. Αναστασία Says:

    Μακάρι να είχαμε όλες τις απαντήσεις…θα ήταν όλα τόσο εύκολα!!
    Τα βράδια που όλα μοιάζουν τεράστια και ξένα…να έρχεσαι τα βράδια…

    • akrogialia Says:

      Γιατί όμως Αναστασία μου…να αφήνουν τον χρόνο να δώσει απαντήσεις?
      Γιατί δεν τολμούν να πουν την αλήθεια?
      Η σιωπή πληγώνει πολύ περισσότερο…

      …ξέρεις πόσο μπορεί να διαρκεί ο πόνος αυτής της σιωπής?

    • akrogialia Says:

      Αφιερωμένο…

      στους αγγέλους που έχασαν τα φτερά τους…

      στα λουλούδια που έχασαν το άρωμά τους…

      στους ουρανούς που έχασαν τα αστέρια τους…

      στις μουσικές που έχασαν τις νότες τους…

      στις θάλασσες που έχασαν τα κύματά τους…

      στους τρελούς που έχασαν τη λογική τους…

      …σ’ όλους αυτούς…

  2. ότι χάνεται (ξανα)βρίσκεται. αρκεί να πορευόμαστε με αλήθεια συναισθημάτων. καλησπέρα σου.

    • akrogialia Says:

      …όσο και να θες να το δεις με θετική ματιά basnia η αλήθεια είναι πολύ σκληρή και πονάει…όταν χάνονται…δεν μπορούν να βρεθούν ποτέ…τουλάχιστον στο δικό μου κοραλλένιο κόσμο…

      …από την άλλη όλα συμβαίνουν για κάποιο λόγο…

      Καλησπέρα κι από μένα…αν και δεν την βλέπω να έρχεται…

  3. ………………
    !!!!!!!!!!!!!!!!!!
    ………………
    !!!!!!!!!!!!!!!!!!
    ………………
    !!!!!!!!!!!!!!!!!!

    Αχ, ερωτευμένη μου ψυχούλα, δε θέλω να μου παραπονιέσαι
    Να θυμάσαι πως οι ερωτιάρικες καρδιές ποτέ δε μένουν μόνες.
    Εκεί που όλα είναι χαμένα, βρίσκουν τον τρόπο ν’ ανασταίνονται

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

    • akrogialia Says:

      Καλημέρα Γλαρένια μου,

      Να έχεις μια πολύ όμορφη μέρα!

      Σε ευχαριστώ!

      Πολλά φιλιά!

  4. «Πάψε να κλαις για ότι πέρασε σωστά,
    κλείσε τα ματια σου και κοίταξε μπροστα…
    πάμε μαζί και με βοριά και με νοτιά
    εδώ αρχίζει και τελειώνει η φωτιά»

    ]

    Καλό Σ/Κ

    Αρης

    • akrogialia Says:

      Άρη καλημέρα και καλή βδομάδα.

      Όμορφο το τραγούδι…

      Όμως…είναι φορές που θέλεις να κοιτάξεις μπροστά αλλά όλο στα πίσω γυρίζεις με χιλιάδες ερωτηματικά…

      Φιλιά!

  5. Λόγω τεχνικών δυσκολιών, δεν μπόρεσα ν’ ακούσω τα τραγούδια…
    Η «αίσθηση» του ποστ σου όμως, είναι διάχυτη στις λέξεις!
    Καμιά φορά είναι αρκετές. 🙂
    Έχω να πω κάτι πάνω στην απάντηση που έδωσες στην Αναστασία.
    Ο λόγος που αφήνουν πάντα τον χρόνο να δώσει τις απαντήσεις, είναι γιατί ο χρόνος έχει τα κότσια να το κάνει! Και έχει τα κότσια ίσως επειδή είχε τον… χρόνο να τα αποκτήσει. 🙂
    Αν θες τη γνώμη μου, τις απαντήσεις μόνο μέσα μας μπορούμε να τις ψάξουμε. Οι άλλοι δεν θα σου απαντήσουν ποτέ.
    Το «για πάντα» δεν υπάρχει και αυτό είναι καλό γιατί ούτε «ο πόνος αυτής της σιωπής» θα κρατήσει για πάντα!

    «Μες το κλειστό δωμάτιο υπάρχουν όλα
    αν έχεις μάτια να τα δεις
    αν έχεις χέρια να τα αγγίξεις
    Μπορείς να βρεις κλειδί να ξεκλειδώσεις τη σιωπή τους
    Αρκεί να πας αρκεί να πας
    ολάνοιχτος γυρεύοντας τα, γυρεύοντας τα»

    Φιλιά πολλά!

    (ΥΓ: Βάζω το βίντεο στα «τυφλά». Δεν ξέρω καν αν είναι καλό… Αν δεν είναι feel free να το αφαιρέσεις). 😉

    • akrogialia Says:

      Λίλιθ καλημέρα και καλή βδομάδα

      Το τραγούδι σου είναι πολύ όμορφο και μου αρέσει.

      …σίγουρα μπορείς να δεις και να αγγίξεις…φτάνει να θέλεις να το κάνεις…είναι φορές που χάνεις αυτό το θέλω και δεν σε νοιάζει ούτε να δεις, ούτε να αγγίξεις ούτε καν να εξηγήσεις…

      Από τα χαράματα της Παρασκευής ταξίδευα μέχρι αργά χθες βράδυ… τρεις πτήσεις να πάω και τρεις πτήσεις να επιστρέψω πίσω… …συνάντησα χιλιάδες ανθρώπους…βρέθηκα σε συναντήσεις με γνωστά και οικεία πρόσωπα…γύρισα και η διάθεση δεν αλλάζει…

      …λείπει η θέληση…λείπει το κίνητρο…

      Φιλιά πολλά…

  6. happypepper Says:

    Απλή καλησπέρα,χωρίς τραγούδι, χωρίς στίχους.
    Μια καλησπέρα.
    Γεμάτη.

    • akrogialia Says:

      Happypepper καλημέρα και καλή βδομάδα

      Γεμάτη μέρα, γεμάτη βδομάδα με ότι εσύ θέλεις!

      Φιλιά!

  7. akrogialia Says:

    Αφιερωμένο σε αυτούς που θέλησαν να μου κλέψουν τα φτερά μου…

    …έχουν ξεχάσει ότι τα φτερά είναι μέσα μου…

  8. akrogialia Says:

    Ο χειμώνας χτυπάει με δύναμη τα παράθυρα της καρδιάς…
    Φυσάει δυνατά και προσπαθεί να εισβάλει μέσα της…
    Ρίχνει τόνους από χιόνι… να την παγώσει…να σταματήσει να ταξιδεύει…να σταματήσει να ονειρεύεται…
    Να τη λυτρώσει!

    Ο χειμώνας ήρθε νωρίτερα μια μέρα…
    Δεν πρόλαβε να θωρακίσει τα παράθυρα της καρδιάς…
    Και φυσάει δυνατά και ρίχνει χιόνι…και την παγώνει…

    Χειμώνιασε…

    …και αυτός ο χειμώνας το ξέρει… θα είναι βαρύς…

  9. Υπέροχο post!
    Υπέροχη έκφραση!

    ΠΟΙΗΣΗ!
    ΑΛΗΘΕΙΑ!
    ΖΩΗ!

    Αυτά και άλλα πολλά βλέπω εδώ.
    Έναν άνθρωπο που δίνεται.
    Έναν άνθρωπο που τα δίνει όλα βλέπω εδώ!

    …Και αυτό είναι μεγαλείο!
    Είναι μοναδικό.

    Δεν το εξετάζω.
    Δεν το κρίνω.

    * ΜΕΓΑΛΕΙΟ *

    ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ!

    * * *

    • akrogialia Says:

      Όσιρη,

      Εσύ λες Ποίηση, Αλήθεια, Ζωή…εγώ λέω Πόνος, Απογοήτευση, Ζωή…

      Ευτυχώς που αυτή τη φορά εκφράστηκα μέσω του λόγου…και δεν πετούσα αντικείμενα από τον όγδοο…εμ ωρίμασα βλέπεις και σε αυτόν τον τομέα…χαχαχαχαχα

      Τελικά αυτός που τα δίνει όλα…ναι είναι μεγάλος….μεγάλος μαλάκας…και όντως τι να εξετάσει κανείς και τι να κρίνει!

      Αυτό το υφάκι το καυστικό για εμένα, τη συμπεριφορά και τις επιλογές μου…. το έχω αποκτήσει εδώ και λίγες εβδομάδες…θα μου περάσει λες?

      • Ο χρόνος, κάνει πάντα την διαφορά.
        Κάνει το κρασί να οριμάζει.
        Μαλάκας σήμερα, πλούσιος και τυχερός αύριο.
        Δεν ξέρεις καμια φορά…
        Μπορεί τα πράγματα να είναι σχετικά.
        ΠΟΛΥ ΣΧΕΤΙΚΑ!!!

        😉

  10. …Αααα… και υπέροχο τραγούδι!!!

    Αγάπα Γερά.
    Όσο αντέχεις… αλλά και όσο δεν αντέχεις.
    Δώστα όλα.

    …Και μην ακούς κανέναν.
    Την καρδιά σου ν’ακούς.
    Μόνο αυτή λέει αλήθεια.

    Καλημέρα

    • akrogialia Says:

      Αααα… για το τραγούδι θα συμφωνήσω ότι είναι υπέροχο τραγούδι!!!

      … να ακούω την καρδιά μου λες?

      Χμ…αυτή μπορεί να λέει την αλήθεια Πειρατή μου…αλλά τη λέει σε μια γλώσσα άγνωστη για μένα…άλλα λέει… άλλα καταλαβαίνω πως λέει…και στο τέλος της μέρας… νιώθω και ενοχές ότι κάτι δεν έκανα εγώ σωστά…

      Καλημέρα όλη μέρα!

      Πολλά φιλιά!

  11. Ε, αν δεν καταλαβαίνεις την γλώσσα της καρδιάς τότε ίσως να «τρέχεις» πιο γρήγορα από αυτή.
    Ξέρεις, οι καρδιές, έχουν άλλους ρυθμούς. Πιο αργούς!
    …Με αποτέλεσμα αν κάποιος έχει μάθει να ακούει δίσκους σε πιο γρήγορες στροφές, να μην μπορεί να τις ακούσει.

    Απλά, μην τρέχεις τόσο πολύ και μην δοκιμάζεις να την ακούς (τουλάχιστον στην αρχή), ανάμεσα στο πλήθος και στην ταχύτητα.
    …Ξέρεις οι καρδιές, όταν βλέπουν πολυκοσμία, δεν μιλούν… 😉

    • akrogialia Says:

      Πάντως είναι γεγονός ότι ενθουσιάζομαι πολύ εύκολα…αλλά ως εκεί…δεν ερωτεύομαι εύκολα, θα έλεγα ότι σπάνια μου συμβαίνει αυτό… και είμαι και σε μια φάση που δεν νομίζω να θέλω να μου συμβεί ξανά…κουράστηκα από το τρέξιμο ανάμεσα στο πλήθος, στην ταχύτητα, στο ψέμα που το έχουν τόσο μα τόσο πρόχειρο…ποτάμι τα λόγια…τα άδεια λόγια…που στην αρχή νομίζεις ότι γίνονται βροχή…αλλά μετά συνειδητοποιείς ότι γίνονται αέρας…

      Οι χάρτινες καρδιές είναι πολλές Πειρατή μου….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: