Μια φωνή μου ψιθυρίζει…

Μια φωνή μου ψιθυρίζει: Ήρθε η Άνοιξη!

Κοραλλένια: Ήρθε;

Τότε γιατί το κρύο του Χειμώνα παγώνει την καρδιά…παγώνει την ψυχή;

Τότε γιατί τα μάτια της ψυχής δακρύζουν και τα βλέφαρα βαραίνουν;

 14 Μαρτίου…μια μέρα αλλιώτικη… που ξυπνάει αναμνήσεις…

Advertisements

31 Σχόλια to “Μια φωνή μου ψιθυρίζει…”

  1. Λοιπόν…
    Αγαπημένη μου Κοραλλένια, ακριβώς γι’ αυτή τη μέρα, θα σου αφιερώσω ένα αγαπημένο τραγούδι που νομίζω ότι θα σε κάνει να δεις τα πράγματα λίγο διαφορετικά! 😉

    Η Άνοιξη ήρθε και να μην έχεις καμιά αμφιβολία γι’ αυτό!
    Την ψυχή την παγώνει η σκέψη.
    Ζέστανε τη σκέψη σου να δεις που θα ζεστάνει και η ψυχή σου.

    Φιλιά πολλά πολλά!!!

    • akrogialia Says:

      Λίλιθ μου σε ευχαριστώ πολύ!

      Το τραγούδι σου εκλεκτικό!

      Χρειάζομαι όμως χρόνο…εκτός από Κοράλλι είμαι και γυναίκα…ίσως δεν ωρίμασα αρκετά…27 ετών όπως γνωρίζεις…έχω χρόνια πολλά μπροστά μου για να μάθω να διαχειρίζομαι τις σκέψεις μου καλύτερα…

      Πολλά φιλιά!

      ΥΓ: Είπες κάτι? Όχι…ααα γιατί νόμιζα ότι κάτι άκουσα…

      • Καλά άκουσες…
        Είπα… θα γυρίσω σε κανένα δίωρο που θα έχεις φτάσει 5 χρονών να σου φέρω γλυφιτζούρι και μαλλί της γριάς! 🙄

  2. σε όλα αυτά που τα βλέφαρα μας βαραίνουν και τα μάτια μας θολώνουν ζεστά και γλυκά χαμογελάμε. όχι μόνο γιατί η άνοιξη είναι εδώ και ας κάνει χαμόγελα χειμώνα κυρίως γιατί η άνοιξη πάντα εδώ είναι. και θα είναι. μέσα μας. με κάθε εποχή.
    ένα τραγουδάκι και από μένα. 🙂

    φιλιά σου πολλά πολλά!

    • akrogialia Says:

      Πολύ όμορφα τα λόγια σου…μιλούν μες στην καρδιά μου…

      Είναι δύσκολο όμως πολύ να ελευθερώσεις τις γκρίζες σκέψεις και να νιώσεις τα χρώματα της Άνοιξης…

      Πολλά φιλιά Βασίλη μου!

    • akrogialia Says:

      Το τραγούδι σου ΤΕΛΕΙΟ!

      Το άκουσα 4 φορές μέχρι τώρα και το ακούω και τώρα που σου γράφω…ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ!

  3. αχα! ναι! 🙂
    είναι που ο μπλόκερ δεν παίρνει τον εμπντ κώδικα στα σχόλια. 🙂
    καλό σου απόγευμα!

    • akrogialia Says:

      Χαίρομαι που τα κατάφερες…τελικά όλα θέλουν το δικό τους χειρισμό…

      Μια μεγάλη αγκαλιά από μένα!

  4. Το πέτυχες Βασίλη μου και νομίζω ότι μετά από τα τραγούδια που της χαρίζουμε σήμερα, δε θα μπορεί να κάνει αλλιώς… θα χαμογελάσει θέλει δε θέλει!!! 🙂
    Υπέροχο το The Quest!

    Φιλιά πολλά!

    • akrogialia Says:

      Λίλιθ μου,

      σε ευχαριστώ που είσαι εδώ…ξέρω πώς έχεις να καθαρίσεις και τη Zion από φτερά, πέταλα και πολλά χαρτομάντιλα…

      Σ’ αγαπώ πολύ!

  5. akrogialia Says:

    Lilith,

    Γλυφιτζούρι δεν θέλω…αλλά «μαλλί της γριάς» έχει πολλά χρόνια να φάω!

    Πολύ θα το ήθελα! χαχαχαχα

  6. happypepper Says:

    Πού την είδατε ρε κορίτσια την άνοιξη; ε;
    (πλάκα κάνω – εγώ την έχω κλειδαμπαρωμένη μέσα μου συνέχεια)

    Λοιπόν.
    πώς το είπαμε το λουλουδάκι
    να σκύψω να το μυρίσω;

    • akrogialia Says:

      Happypepper μου,

      Καλησπέρααααα!

      Χμμ…γι’ αυτό και δεν τη βλέπουμε εμείς Χαππυ μου…την έχεις κλειδαμπαρώσει μέσα σου!

      Ξέρεις ότι αυτό είναι παράνομο?

      Αν σου πω πώς λένε το λουλουδάκι θα πέσεις από τα σύννεφα…γι’ αυτό άσε καλύτερα…χαχαχαχαχαχαχα

      Να έχεις ένα πολύχρωμο ανοιξιάτικο κύριακο!

      Πολλά πολλά φιλιά!

  7. Ο χειμώνας και το δάκρυ βαραίνουν τη ψυχή μας …γιατί έτσι συμβαίνει..δεν έχει εξήγηση…Είναι μακρύς ο δρόμος προς την ευτυχία και τη χαρά και δύσκολος συνάμα…
    Θέλει πολλή προσπάθεια, κόπο, υπομονή και επιμονή….!
    Καλώς σε βρήκα korallenia μου στο σπιτάκι σου αν και είδα πως προτιμάς άλλο όνομα εδώ 😉
    Πολλά φιλιά!

    • akrogialia Says:

      Αστροφεγγιά μου, καλωσόρισες στις Κοραλλένιες μου Σκέψεις!

      Πέρασε μέσα, κάθισε μη στέκεσαι…σαν στο σπίτι σου!
      Εξήγηση υπάρχει για όλα…και όλα είναι επιλογές μας καλή μου!

      Προς την ευτυχία ο δρόμος είναι όντως μακρύς και δύσβατος…

      Δεν προτιμώ το «ακρογιαλιά»…αλλά δεν ξέρω πώς να το αλλάξω…προσπάθησα δεν τα κατάφερα…έτσι οι φίλοι μου το έχουν συνηθίσει…άλλωστε δεν έχει σημασία το όνομα… η ταυτότητα…Η ψυχή είναι που μετρά!

      Πολλά φιλιά!

  8. πολύ όμορφη η ανάρτηση σου Κοραλλένια μου. Γεμάτη χρώματα και με έκανες να νιώσω και την μυρωδιά των λουλουδιών. Μια καλησπέρα μου!

    • akrogialia Says:

      Καλημέρα Γιώργο μου και πολύ καλή βδομάδα!

      …και μυρίζουν τόσο όμορφα σε εκείνους που ξέρουν να τα μυρίζονται…

      Μια μεγάλη αγκαλιά και ένα πολύχρωμο φιλί!

  9. Πάνω που ανοίξαμε την αγκαλιά μας να την υποδεχτούμε …
    Η Άνοιξη μέσα στο Μάρτη μας άρχισε και πάλι τα νάζια της !!!
    Χθές βράδυ ξανάβγαλα τα πλεχτά πουλόβερ απ’ τη ντουλάπα μου …
    Που θα πάει όμως σε λίγες μέρες θα μπεί φουριόζα και πάλι …
    με την πολύχρωμη διακόσμηση, τα αρώματα, τα κελαηδίσματα …
    στα κλαδιά και στις καρδιές μας !!!
    Σου εύχομαι μια Χαρούμενη, Αισιόδοξη Καλή σου βδομάδα …

    • akrogialia Says:

      Καλημέρα side21,

      Σημασία έχει να νιώθουμε την Άνοιξη μέσα μας, τα χρώματα της να ζωγραφίζουν τα όνειρα μας, οι μυρωδιές και οι μουσικές της να κατακλύζουν τις ψυχές μας!

      Να έχεις και εσύ μια πανέμορφη Ανοιξιάτικη εβδομάδα!

      Φιλιά!

  10. Θα έλεγα πως η… φωνή, δεν σου ψιθυρίζει απλώς.
    Θα έλεγα πως η φωνή, αντίθετα, έχει πάρει και ντουντούκα και την έχουν ακούσει από άκρη σε άκρη όλοι οι άλλοι, εκτός από σένα που επιμένεις να θες να ακούς το «14 Μαρτίου».
    Το παράξενο είναι πως, έφαγα τον κόσμο αλλά δεν βρήκα τέτοιο τραγούδι!

    Μα τι έγινε τέλος πάντων στις 14 Μαρτίου και το θυμάσαι ακόμη;
    Εδώ εγώ, μετά βίας θυμάμαι το όνομά μου.

    Τες πα…
    Την καλημέρα μου και σου χαρίζω ένα τραγουδάκι.

    Πολλά πολλά φιλιά.

    Με αγάπη,
    Bryan.

    ΟΠΑΑΑΑΑΑΑ!
    ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΟΥ ΡΕ ΒΙΚΥ!
    …ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΝΑ’ ΣΑΙ!!! * * *

    • akrogialia Says:

      Ξέρεις κάτι Όσιρη,

      Όσο και να θέλουμε να βγούμε αλώβητοι από κάποιες καταστάσεις…όσο κι αν προσπαθούμε…ένα κομμάτι της ζωής μας σημαδεύεται με ανεξίτηλο μελάνι…που ούτε ο χρόνος το σβήνει…ούτε τα δειλινά…

      Είναι εύκολο να λέμε λόγια και να γράφουμε σκέψεις…

      Πώς μπορεί όμως κάποιος τα λόγια, τις σκέψεις, να τα μετατρέψει σε πράξεις?

      Το χάσμα είναι υπερβολικά μεγάλο και λυπάμαι δεν υπάρχουν τα υλικά για να φτιαχτεί τέτοια γέφυρα…

      Από την άλλη είναι πολύ όμορφο να βιώνεις στιγμές που γίνονται αναμνήσεις… άλλωστε η χαρά και η λύπη είναι όψεις του ίδιου νομίσματος που λέγεται Ζωή!

      Είναι φορές που συμπεριφέρομαι με υπερβολικό κέφι και χαρά…ίσως είναι και ένας τρόπος για να ξεγελάσω τον εαυτό μου…όταν όμως πέφτει το σκοτάδι…και μένω μόνη με την Κοραλλένια… νιώθω ότι τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται… ή τουλάχιστον όπως θα ήθελα… τώρα θα μου πεις γιατί δεν τα αλλάζεις… Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω…ίσως να είμαι άνθρωπος…

      ΥΓ: Βλέπω ότι τον κόσμο δεν τον έφαγες εσύ…έβαλες κάποιον άλλο ή μάλλον άλλη να τον φάει για σένα! χαχαχαχαχα

      Χρόνια Πολλά Bryan… στις 14 Μαρτίου είχες τα γενέθλια σου! χαχαχαχαχαχαχαχα

      Με αγάπη Βίκυ!

      • akrogialia Says:

        Πειρατή μου,

        Πολλά πολλά πολλά φιλιά!

        ΚΑΛΗΜΕΡΑ!

  11. ΠΕΡΑΣΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΓΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΕΝΑ ΓΕΙΑ!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: