Αρχείο για Δεκέμβριος, 2010

Παρουσίαση δώρου…

Posted in ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ, ΧΙΟΥΜΟΡ on 28/12/2010 by akrogialia

Συστατικά:

Ζάχαρη Αγάπης

Σιρόπι από Ρούμι

Οξύ Μπαρουτιού

Φιλικός Ρυθμιστής Οξύτητας

Ερωτικό Φυτικό Λίπος

Αρώματα Θάλασσας

 

Καταλληλότητα:

Ακατάλληλο για κοράλλια κάτω των 3 ετών. Περιέχει μικρά κομμάτια που μπορεί να καταποθούν. { Βλέπε πετρούλες 🙂  !}

 

Διατηρείται σε πολύ  Ζεστό έως Καυτό  μέρος.

 

Καθαρό βάρος:

Όσο με ένα πούπουλο!

 

Παρακαλώ κρατείστε αυτές τις πληροφορίες για μελλοντική χρήση και υπενθύμιση!

 

Διανομέας:

Σε Μυστική  Χαρούμενη Αποστολή!

 

Ανάλωση (Ανάγνωση) πριν από:

2011!

Advertisements

Θερμές ευχές!

Posted in ΘΕΤΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 24/12/2010 by akrogialia

Έχω όλα τα υλικά!

Posted in ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 21/12/2010 by akrogialia

Πήρα ένα δροσερό και τραγανό  καρότο από τον κήπο της μαμάς.

 

Δύο μικρές γυαλιστερές πετρούλες από την ακρογιαλιά.

 

Μια παλιά ψάθινη σκούπα από την αυλή της γιαγιάς.

 

Ένα κασκόλ κόκκινο από το ντουλάπι της Ειρήνης.

 

Ένα μαύρο σκουφάκι από το δωμάτιο του Χρίστου.


Χμ…

 

Τι μου λείπει;

 

Τίποτα δεν μου λείπει, έχω όλα τα υλικά!

 

Θέλω μόνο μια αυλή!

 

Ποια αυλή να διαλέξω…σε κάποια πολυσύχναστη γειτονιά ή την αυλή εκείνου του απομακρυσμένου σπιτιού;

 

Δεν έχει σημασία, μα καθόλου σημασία!

 

Με το ένα, με το δύο, με το τρία…

 

 

Έγινα Χιονάνθρωπος!

Πάγωσα τα συναισθήματά μου!

 

Έγινα ένα μικρό, λευκό, παγωμένο πλασματάκι.

 

Χαμογελαστό για πάντα.

 

Με ματάκια που λάμπουν από ευτυχία!

 

Με μια μύτη από καρόττο!

 

Με ένα σκουφάκι μαύρο και ένα κόκκινο κασκόλ!

 

Πάγωσα τα συναισθήματά μου!

 

Τα συναισθήματα της χαράς και της ευτυχίας!

 

Είμαι ένας χαρούμενος, ευτυχισμένος  χιονάνθρωπος.

 

Το χαμόγελό μου  θα είναι για το τώρα, για το μετά, για το πάντα!

 

Χριστουγεννιάτικο δώρο…

Posted in ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 20/12/2010 by akrogialia

Με «δώρο» ξεκίνησε αυτή η εβδομάδα, η εβδομάδα των Χριστουγέννων!

Εργάζομαι σε ένα οργανισμό όπου τις διευθυντικές θέσεις κατέχουν άτομα λόγω της αρχαιότητάς τους και όχι λόγω των προσόντων τους. Για να ανταπεξέλθει όμως μια Διευθύντρια που έτυχε να κατέχει αυτή τη θέση χωρίς να διαθέτει τις γνώσεις και δεξιότητες πρέπει να έχει ένα άτομο δίπλα της που να διαθέτει τις γνώσεις αυτές. Χωρίς να θέλω να περιαυτολογώ…τα τελευταία πέντε χρόνια με είχε επιλέξει μια τέτοια Διευθύντρια για να είμαι το δεξί της χέρι. Έχω ακούσει άπειρα ευχαριστώ από το στόμα της και αυτό όντως το εκτιμώ πολύ. Πριν από λίγους μήνες…μετά από κάποιες επιτυχίες που είχε το Τμήμα μας, μου είχε πει κατά λέξη « Χρωστάω πολλά σε σένα και θέλω να ξέρεις ότι σε νοιώθω σαν την κόρη μου»

Σήμερα όμως, αυτή η Διευθύντρια που με αγαπάει σαν την κόρη της, έκανε κάτι που με εξόργισε τόσο μα τόσο πολύ και που σίγουρα δείχνει με τον καλύτερο τρόπο ό,τι με έχει δίπλα της μόνο από ανάγκη και συμφέρον, για να κάνω βασικά τη δουλειά που δεν έχει τις γνώσεις να κάνει αυτή…

Το πρωί με το που αρχίσαμε δουλειά, μου ανέθεσε να κάνω ένα πολύ σημαντικό σημείωμα (για να με έχει ίσως απασχολημένη, αφού δεν υπήρχε και τόση βιασύνη το σημείωμα να τελειώσει σήμερα). Κατά τις δέκα το πρωί τη βλέπω να περνάει από την πόρτα του γραφείου μου κρατώντας κάποιους φακέλους να με κοιτάζει λίγο περίεργα και μετά να ψιθυρίζει κάτι στην Ιδιαιτέρα του Τμήματος μας. Ένοιωσα κάπως περίεργα, ό,τι κάτι ήθελε να κάνει το οποίο εγώ δεν έπρεπε να μάθω. Με το που φεύγει, πάλι με κοιτάζει με ένα βλέμμα γεμάτο ενοχές και χωρίς να πει λέξη πηγαίνει στο γραφείο της.

Εγώ, τότε τηλεφωνώ στην Ιδιαιτέρα μας, η οποία είναι και πολύ καλή μου φίλη και τη ρωτάω, αν αυτό που της  άφησε να διεκπαιρεώσει η Διευθύντρια μου, με αφορούσε άμεσα ή έμμεσα. Η κοπέλα μου λέει ότι της είπε ότι είναι εμπιστευτικό, αλλά με αφορά άμεσα. Ζήτησα να μάθω ποιο ήταν το θέμα και μου λέει θα μου βγάλει ένα αντίγραφο το οποίο αφού διαβάσω να καταστρέψω.

Δεν πίστευα στα μάτια μου, με αυτό που διάβασα. Η δική μου Διευθύντρια που με εκτιμάει, που με αγαπάει σαν την κόρη της, στις επικείμενες προαγωγές προτείνει δύο άλλες συνάδελφους που ιεραρχικά βρίσκονται στην ίδια θέση με μένα, αλλά το αντικείμενο εργασίας τους είναι εντελώς διαφορετικό.

Εγώ, είμαι δίπλα της, εδώ και πέντε χρόνια, έδωσα άλλο πρόσωπο στο Τμήμα μας με πρωτότυπες και δημιουργικές ιδέες, μέσα από το σχεδιασμό, τον προγραμματισμό, την υλοποίηση και αξιολόγηση πρότυπων Προγραμμάτων και σε όλα μα σε όλα αναφέρεται πρώτα το δικό της όνομά και μετά το δικό μου, σε Προγράμματα που απλώς η μοναδική συνεισφορά της ήταν να τα διαβάσει αφού τα είχα ολοκληρώσει και να υπογράψει  απλώς τις σχετικές επιστολές για να προωθηθούν για  έγκριση  και χρηματοδότηση.

Αν δεν ήμουν τόσο φίλη με την Ιδιαίτερα μας θα πήγαινα κατευθείαν στο γραφείο  της  και θα της έριχνα στα μούτρα τις συστατικές επιστολές με τις οποίες προτείνει και συστήνει για προαγωγή άλλα άτομα εκτός από μένα.

Έδρασε τόσο ύπουλα, πονηρά αυτό το άτομο, σε βάρος μου, λίγες μόνο μέρες πριν από τα Χριστούγεννα.

Πήγα έφτιαξα ένα δυνατό καφέ και σκεφτόμουν πώς μπορώ να  χειριστώ το θέμα αυτό, χωρίς να θίξω την φίλη μου. Προσπάθησα πολύ να επεξεργαστώ το θυμό μου. Κατά το μεσημέρι πήγα στο γραφείο της σαν να μη συμβαίνει κάτι, ψάχνοντας δήθεν κάποιους φακέλους. Έβλεπες τις ενοχές στο πρόσωπο της. Έβλεπα στο πρόσωπό της, την ανησυχία ότι κάτι είχε κάνει που δεν θα μου άρεσε. Δεν τις είπα τίποτα. Μόνο ότι μόλις είχα πληροφορηθεί την έγκριση από τον Γενικό Διευθυντή  για δημοσιοποίηση ενός δικού μας Προγράμματος, κοιτάζοντας την στα μάτια. Το πρόσωπο της άλλαξε πολλά χρώματα και η ανησυχία της ήταν πέραν από εμφανής.

Γύρισα στο γραφείο μου, πολύ απογοητευμένη. Ειλικρινά μετά τις γιορτές σκέφτομαι να ζητήσω να αλλάξω αντικείμενο εργασίας.  Δεν θέλω να εργάζομαι κοντά σε μια ύπουλη και πονηρή γυναίκα. Θέλω να δω πώς θα μπορέσει  να χειρίζεται όλα αυτά τα Προγράμματα χωρίς τη βοήθεια μου.

Σίγουρα ξέρω ότι κανένας δεν είναι αναντικατάστατος. Όμως με βάση τα σημερινά δεδομένα κανένας από το υπάρχον προσωπικό του Τμήματος μας δεν μπορεί να χειριστεί τα δικά μου θέματα.

Ειλικρινά δεν ξέρω τι να κάνω με αυτό το «Δώρο»!

Το μόνο που θέλω να φωνάξω είναι:  «Ζήτω η αξιοκρατία»!

ΥΓ: Μια σημαντική λεπτομέρεια. Το ένα από τα πρόσωπα που συστήνει για προαγωγή είναι συγγενικό της και τα δε προσόντα της ελάχιστα.

Αλθαία…

Posted in ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ, ΣΤΙΧΟΙ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 18/12/2010 by akrogialia

Έχω μια αγάπη φλέβα στο λαιμό
Μου τραγουδάει έναν παλιό καημό
Κι όσο πλαγιάζω τόσα ξύπνια αντέχει

Έχω μια αγάπη κοφτερό γυαλί
Χίλια κομμάτια κόβει το φιλί
Κι ας με ματώνει ξέρω με προσέχει

Έχω μια αγάπη μια πληγή
Που μένει χρόνια ανοιχτή
Κι όταν αλλάζει λίγο ο καιρός
Τότε πονάω σαν τρελός
Και σε θυμάμαι, ψέματα να πω;
Πανάθεμά με… σ’ αγαπώ

Έχω μια αγάπη βλέμμα σιωπηλό
Κι αν με τρομάζει εγώ την απειλώ
Κλείνω τα μάτια μα είναι πάντα εμπρός μου

Έχω μια αγάπη φλόγα δυνατή
Που με ζεσταίνει, φίλη μου καλή
Μα όταν λείπει γίνεται εχθρός μου

Έχω μια αγάπη μια πληγή
Που μένει χρόνια ανοιχτή
Κι όταν αλλάζει λίγο ο καιρός
Τότε πονάω σαν τρελός
Και σε θυμάμαι, ψέματα να πω;
Πανάθεμά με… σ’ αγαπώ



Όμορφες μέρες…

Posted in ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 14/12/2010 by akrogialia

Το 2010 τελειώνει…

 

Μια χρονιά με τόσες αντιθέσεις!

 

Μια χρονιά γεμάτη ταξίδια και ταξίδια!

 

Μια χρονιά γεμάτη παραστάσεις και χειροκρότημα!

 

Μια χρονιά γεμάτη δοκιμασίες και επιβραβεύσεις!

 

Μια χρονιά γεμάτη πάθος και απογοήτευση!

 

Μια χρονιά γεμάτη πάθη, γεμάτη λάθη!

 

Μια χρονιά που πέρασε και άφησε τα σημάδια της, στη σκέψη μου, στην καρδιά μου, στην ψυχούλα μου…

 

Ξεκίνησε με ένα όμορφο ταξίδι στο παγωμένο θυμάμαι Λονδίνο…και τελείωσε με ένα υπέροχο ταξίδι στην πόλη που λατρεύω ιδιαίτερα… την Αθήνα.

 

Πέρασα ένα πανέμορφο σ/κ/δ κοντά σε ανθρώπους που λατρεύω. Κοντά σε ανθρώπους που με αποδέχονται έτσι όπως ακριβώς είμαι, που δεν θέλουν να με αλλάξουν, που τους αρέσει το χιούμορ μου, η ευθύτητά μου, ο αυθορμητισμός μου…

 

Κοντά σε ανθρώπους που με κάνουν να νοιώθω και πάλι παιδί! Ανθρώπους που με εμπιστεύονται και είναι κοντά μου χωρίς να έχουν κάποιο συμφέρον. Ανθρώπους που δίνουν απλόχερα και δεν περιμένουν να πάρουν από μένα. Το μόνο που θέλουν από μένα είναι να είμαι χαρούμενη, να γελάω, να νοιώθω παιδί και πάνω από όλα να είμαι ο εαυτός μου!

 

Ένα τριήμερο με όλες τις εποχές. Χιόνιζε, έβρεχε, φυσούσε και ώρες ένιωθες τον ήλιο να σου χαϊδεύει το πρόσωπο…κάτι  δηλαδή σαν τη δική μου διάθεση καθόλη τη διάρκεια της χρονιάς που πέρασε…Ένας άστατος καιρός για πολλούς…αλλά για μένα, μου έδειξε  με τον καλύτερο τρόπο πως μπορούν να αλλάξουν τα πάντα…πως το χιόνι το διαδέχεται η βροχή…πως τη βροχή τη διαδέχεται η λιακάδα…Σημασία έχει να δέχεσαι και το χιόνι, και τη βροχή και τον άνεμο και τον ήλιο… Όλα αλλάζουν! Τίποτα δε μένει το ίδιο…τίποτα δεν κρατάει για πάντα!

 

Όπως αλλάζω κι εγώ! Τη μια στιγμή είμαι μια γυναίκα που επιθυμεί να δει ένα αξιόλογο θεατρικό έργο και να περάσει όμορφα και το μεσημέρι της Κυριακής να γίνομαι ένα παιδί που επιθυμεί να δει στο κινηματογράφο Harry Potter σε μια αίθουσα γεμάτη από πιτσιρίκια και να περάσει εξίσου όμορφα…

 

Σημασία τελικά έχει να περνάμε όσο πιο όμορφα γίνεται και να κάνουμε πράγματα που μας ευχαριστούν!

 

Εύχομαι σε όλους μας να έχουμε μια όμορφη και δημιουργική εβδομάδα!

ΥΓ: Για πρώτη φορά στη ζωή μου, δοκίμασα οινόμελο σε ένα εστιατόριο χωρίς πιρούνια γνωστό για τις Αρχαίες Ελληνικές Γεύσεις του! Το γέλιο έπεσε όταν ζήτησα να μου φέρουν πιρούνι…μιας και είχα υποθέσει ότι θα το είχαν ξεχάσει…χαχαχαχα αλλά η απάντηση που πήρα ήταν ότι οι αρχαίοι ημών πρόγονοι δεν χρησιμοποιούσαν πιρούνια…οπόταν στο εστιατόριο το πιρούνι ήταν άγνωστη λέξη! Φυσικά από ευρώ γνώριζαν και πολύ μάλιστα… αφού για ένα δείπνο για δύο, πληρώσαμε 122 ευρώ και είμαι και χορτοφάγος η γυναίκα!

 

 

Βρες το κλειδί…

Posted in ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ, ΣΤΙΧΟΙ on 05/12/2010 by akrogialia