Όμορφες μέρες…

Το 2010 τελειώνει…

 

Μια χρονιά με τόσες αντιθέσεις!

 

Μια χρονιά γεμάτη ταξίδια και ταξίδια!

 

Μια χρονιά γεμάτη παραστάσεις και χειροκρότημα!

 

Μια χρονιά γεμάτη δοκιμασίες και επιβραβεύσεις!

 

Μια χρονιά γεμάτη πάθος και απογοήτευση!

 

Μια χρονιά γεμάτη πάθη, γεμάτη λάθη!

 

Μια χρονιά που πέρασε και άφησε τα σημάδια της, στη σκέψη μου, στην καρδιά μου, στην ψυχούλα μου…

 

Ξεκίνησε με ένα όμορφο ταξίδι στο παγωμένο θυμάμαι Λονδίνο…και τελείωσε με ένα υπέροχο ταξίδι στην πόλη που λατρεύω ιδιαίτερα… την Αθήνα.

 

Πέρασα ένα πανέμορφο σ/κ/δ κοντά σε ανθρώπους που λατρεύω. Κοντά σε ανθρώπους που με αποδέχονται έτσι όπως ακριβώς είμαι, που δεν θέλουν να με αλλάξουν, που τους αρέσει το χιούμορ μου, η ευθύτητά μου, ο αυθορμητισμός μου…

 

Κοντά σε ανθρώπους που με κάνουν να νοιώθω και πάλι παιδί! Ανθρώπους που με εμπιστεύονται και είναι κοντά μου χωρίς να έχουν κάποιο συμφέρον. Ανθρώπους που δίνουν απλόχερα και δεν περιμένουν να πάρουν από μένα. Το μόνο που θέλουν από μένα είναι να είμαι χαρούμενη, να γελάω, να νοιώθω παιδί και πάνω από όλα να είμαι ο εαυτός μου!

 

Ένα τριήμερο με όλες τις εποχές. Χιόνιζε, έβρεχε, φυσούσε και ώρες ένιωθες τον ήλιο να σου χαϊδεύει το πρόσωπο…κάτι  δηλαδή σαν τη δική μου διάθεση καθόλη τη διάρκεια της χρονιάς που πέρασε…Ένας άστατος καιρός για πολλούς…αλλά για μένα, μου έδειξε  με τον καλύτερο τρόπο πως μπορούν να αλλάξουν τα πάντα…πως το χιόνι το διαδέχεται η βροχή…πως τη βροχή τη διαδέχεται η λιακάδα…Σημασία έχει να δέχεσαι και το χιόνι, και τη βροχή και τον άνεμο και τον ήλιο… Όλα αλλάζουν! Τίποτα δε μένει το ίδιο…τίποτα δεν κρατάει για πάντα!

 

Όπως αλλάζω κι εγώ! Τη μια στιγμή είμαι μια γυναίκα που επιθυμεί να δει ένα αξιόλογο θεατρικό έργο και να περάσει όμορφα και το μεσημέρι της Κυριακής να γίνομαι ένα παιδί που επιθυμεί να δει στο κινηματογράφο Harry Potter σε μια αίθουσα γεμάτη από πιτσιρίκια και να περάσει εξίσου όμορφα…

 

Σημασία τελικά έχει να περνάμε όσο πιο όμορφα γίνεται και να κάνουμε πράγματα που μας ευχαριστούν!

 

Εύχομαι σε όλους μας να έχουμε μια όμορφη και δημιουργική εβδομάδα!

ΥΓ: Για πρώτη φορά στη ζωή μου, δοκίμασα οινόμελο σε ένα εστιατόριο χωρίς πιρούνια γνωστό για τις Αρχαίες Ελληνικές Γεύσεις του! Το γέλιο έπεσε όταν ζήτησα να μου φέρουν πιρούνι…μιας και είχα υποθέσει ότι θα το είχαν ξεχάσει…χαχαχαχα αλλά η απάντηση που πήρα ήταν ότι οι αρχαίοι ημών πρόγονοι δεν χρησιμοποιούσαν πιρούνια…οπόταν στο εστιατόριο το πιρούνι ήταν άγνωστη λέξη! Φυσικά από ευρώ γνώριζαν και πολύ μάλιστα… αφού για ένα δείπνο για δύο, πληρώσαμε 122 ευρώ και είμαι και χορτοφάγος η γυναίκα!

 

 

Advertisements

16 Σχόλια to “Όμορφες μέρες…”

  1. Έτσι είναι Κοράλλι μου…κάθε στιγμή έχει απ’ όλα. Πόσο μάλλον ένας ολόκληρος χρόνος: Χαρές και λύπες, επιτυχίες και απογοητεύσεις…
    Όλα είναι στο πρόγραμμα.
    Ας κρατάμε τις καλές στιγμές και από τις υπολοίπες…εεε από εκείνες ας μαθαίνουμε! 😉
    Να ‘σαι πάντα υγιής και χαρούμενη και εύχομαι το 2011 να είναι πολύ καλύτερο για σένα. Να είναι όπως το επιθυμείς!

    Υ.Γ Η εμπειρία σου στο εστιατόριο μου φάνηκε διασκεδαστική…επίσης δεν νομίζω να στάθηκε αφορμή να αλλάξεις το διατροφολόγιό σου! Έτσι? 😉

    • akrogialia Says:

      Καλησπέρα Αστέρι μου!

      Η ζωή τελικά είναι πολύ όμορφη…φτάνει να θέλεις να είναι όμορφη…

      Μου άρεσε η ευχή σου…από το στόμα σου και στου Σάντα το αφτί!

      Όχι βέβαια…έφαγα όσα μούρα μπορείς να φανταστείς!

      Πολλά πολλά φιλιά!

  2. Εύχομαι η επόμενη χρονιά να είναι καλύτερη,
    και γεμάτη αγάπη χαρά κι ευτυχία για όλους!

    Δεν το ήξερα αυτό με τα πιρούνια στο Αρχαίων γεύσεις!
    Διασκεδαστικό φαίνεται! Θέλω να το δοκιμάσω!
    Θα πέσει πολύ γέλιο!
    Φιλιά πολλά και καλές γιορτές γλυκιά μου

    • akrogialia Says:

      Αγγελάκι από την Κρήτη!
      Τι μου κάνεις εσύ?
      Σε ευχαριστώ θερμά για την ευχή!

      Ναι, δεν έχουν πιρούνια…βλέπεις οι Αρχαίοι τα θεωρούσαν επιθετικά προς το φαγητό…

      Φυσικά φάγαμε με κουτάλι…όχι με τα δάκτυλα μας…

      Πολλά φιλιά Αγγελάκι μου….

  3. σήμερα αποφάσισα να καταδυθώ στα σμαραγδένια νερά του ωκεανού μου και ω του θαύματος ένα μαγικό φως με τράβηξε στα δικά σου κοραλλένια νερά…..

    ο νέος χρόνος να σου φέρει όσα σου στέρησαν οι προηγούμενοι και να είναι τόσο γεμάτος με δώρα για σένα που να μην προλάβεις να τα ανοίξεις όλα….. να μπεις στο δίλημμα να διαλέξεις ….. να μπεις στο δίλημμα να απορρίψεις …..

    Από εμένα κέρδισες ένα κομμάτι της ψυχής μου μα δεν με νοιάζει … είναι το δώρο μου για σένα…..να περνάς πάντα όμορφα και χαρούμενα …. και να γελάς …. να γελάς δυνατά …. να γελάς με πάθος ….. να γελάς με αυτήν την ψυχή που έχεις …..

    Αθήνα ε??? χμ!!!!!!!

    • akrogialia Says:

      Τι να σχολιάσω τώρα εγώ…

      Με έκανες κομμάτια…

      Με συγκινείς ακόμα μια φορά Γιώργο μου!

      Η ευχή σου υπέροχη…

      Το κομμάτι της ψυχής…που πήρα από σένα…να ξέρεις ότι το αγάπαω πολύ…και το θεωρώ δικό μου πια…

      Ξέρεις τη χρονιά αυτή…κάποιοι με είπαν αναίσθητη…κακιά…και άλλα πολλά…για λίγο έλειψε να τους πιστέψω…με έκαναν να νοιώθω ότι είμαι άκαρδη και σκληρή…πως δεν έχω ψυχή…κι όμως…ποτέ δεν νοιάστηκαν να μάθουν την αλήθεια…πίστεψαν μια αλήθεια που αυτοί δημιουργησαν…και εγώ..δεν μπήκα στον κόπο να τους αλλάξω την άποψη τους…γιατί σίγουρα δεν αξίζει…

      Αθήνα ναι…και πέρασα όμορφα…

      Χμ…

      Μια μεγάλη αγκαλιά και πολλά φιλιά από μένα!

      Είσαι από τους ανθρώπους που αγαπώ και εκτιμώ ιδιαίτερα!

  4. Γειάσου καλή μου…ΝΑ ΠΑΕΙ ΑΠΟ ΚΕΙ ΠΟΥ ΗΡΘΕ ΤΟ 2010!!!!!!!!!!!καλή μου ήρθα να σου πώ,ότι άλλαξα διέυθυνση και ότι από δώ,και πέρα θα με βρίσκεις εδώ-ahtida.wordpress.com ε, μετέφερα αλλού το μπλογκάκι μου…φιλάκια…

    • akrogialia Says:

      Καλή μου φωτεινή Αχτίδα! Τι μου κάνεις? Άλλαξες σπιτάκι βλέπω! Καλορίζικο και καλοτάξιδο!

      Εύχομαι το 2011 να είναι όμορφο και πολύχρωμο!

      Πολλά πολλά φιλιά!

  5. Τα πάντα ρει και ουδέν μένει…
    Η ζωή έχει από όλα…ωραία το δίνεις αυτό…
    Είναι ωραίο να είμαστε κάποιες στιγμές παιδιά, ανέμελα και με το μυαλό και την καρδιά μας ανοιχτά για τα μαγικά πράγματα που θα συναντήσουμε!
    Μακάρι να μπορούσαμε να είμαστε συνέχεια έτσι!
    Καλές γιορτές σου εύχομαι Κοράλλι!

    • akrogialia Says:

      Έτσι είναι Ερατώ μου, όπως ακριβώς τα λες…

      Μπορούμε…φτάνει να το θέλουμε…αν έχουμε λίγη αγάπη για μας…μπορούμε να το κάνουμε…

      Τίποτα δεν είναι το ίδιο…

      Καλό και όμορφο βράδυ να έχεις!

      Φιλιά Πολλά!

  6. 122e??? Το καλύτερο πάντως είναι να σε αποδέχονται έτσι όπως είσαι οι άνθρωποι σου. Ωραία 🙂 Να είσαι και να περνάς καλά!

    • akrogialia Says:

      Ναι, φυσικά στοίχισε τόσο…γιατί θέλάμε να δοκιμάσουμε διάφορες αρχαίες γεύσεις…χαχαχαχαχαχα

      Θέλουν δεν θέλουν με αποδέχονται…άλλωστε δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς…αν δεν μπορούν απλώς φέυγουν…και δεν τους σταμάταω ποτέ…

      Κι εσύ να περνάς όμορφα!

  7. «Τίποτα δε μένει το ίδιο…τίποτα δεν κρατάει για πάντα»

    Γι’ αυτό και δεν έχει σημασία αν πέρασε άλλη μια χρονιά.
    Τον χρόνο, μόνο οι άνθρωποι το χωρίζουμε σε κομμάτια… δευτερόλεπτα, λεπτά, ώρες, μέρες, μήνες, χρόνια…
    Εν αγνοία του βέβαια. Αυτός τον εαυτό του τον βλέπει ενιαίο. 🙂
    Και όπως πολύ σωστά είπες:
    «Σημασία τελικά έχει να περνάμε όσο πιο όμορφα γίνεται και να κάνουμε πράγματα που μας ευχαριστούν».

    Φιλιά πολλά, Κοράλλι μου!

    ΥΓ: 122 ευρώ για να φάω με τα χέρια ζαρζαβατικά!
    I can do that in my back yard! 😆

    • akrogialia Says:

      Λίλιθ μου, όταν περνάς όμορφα…και γεμίζεις με ομορφιά τη ζωή σου…τότε δεν υπάρχει χρόνος…όντως!

      Όταν θέλω να περάσω καλά…πάντα περνάω…φτάνει να το θέλω πολύ και να μην αμφιβάλω…

      Χμ… δεν φάγαμε με τα δάχτυλά μας…φάγαμε με κουτάλι…απλώς δεν είχε πιρούνι…και δεν ήταν μόνο ζαρζαβατικά ήταν πολλές όμορφες γεύσεις…και παραξένοι συνδιασμοί…ακόμη νοιώθω τη γέυση από τα μούρα στα χείλη μου…

      χαχαχαχαχαχαχα

      Στην πίσω αυλή…έχεις και μουριά?

      Καλό και όμορφο βράδυ Λίλιθ μου!

      Πολλά πολλά φιλιά!

  8. …Εδώ πληρώνεις τους Νεοέλληνες ακριβά.
    Δεν θα πληρώσεις τους Αρχαίους;
    Και… σε παρακαλώ, όταν μιλάνε οι Αρχαίοι θα πρέπει να μάθεις να φέρεσαι.
    Άλλωστε, ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού, έχω πληροφορίες ότι είναι απόγονος του Πλάτωνα. Ξέρει από πρώτο χέρι την κουζίνα.
    Δεν ξέρω αν το γνωρίζεις, αλλά οι Αρχαίοι Έλληνες, πριν φτιάξουν ντολμαδάκια, καθόντουσαν και έγραφαν βιβλίο.
    Είναι γνωστά και τα ντολμαδάκια του Περικλή ο οποίος άφησε τη συνταγή σε πήλινο κιούπι.
    Εύχομαι να έμαθες το μάθημά σου και την επόμενη φορά να αρκεστείς σε χαλλουμάκι και ελιές τσακιστές με σκόρδο.
    Θα έλεγα και λίγο ταμπούλι, αλλά το έχετε πάρει από άλλους πολιτισμούς… παλιοκλέφτες!
    Μπούχαχαχα
    Ά Χαχαχα 😆

    • akrogialia Says:

      Αχ…Πειρατή μου!

      Αν είναι απόγονος του Πλάτωνα, τότε μάλλον είναι η αδελφή μου, αφού κι εγώ είμαι απόγονος του Πλάτωνα…

      Σαν τα ντολμαδάκια της γιαγιάς μου δεν έχει!

      Τώρα, οι ελιές οι τσακιστές…αν δεν τσακιστούν με πέτρα της θάλασσας δεν είναι τσακιστές είναι μαιμού!

      Σε ευχαριστώ για τη θετική ενέργεια που άφησες στο Κοραλλένιο μου σπίτακι…το χρειάζοταν…πολύ μωβ και γκρι έγινε τις τελευταίες μέρες…

      Και αυτές που μόλις πέρασαν…ήταν όντως πολύ όμορφες…

      Πολλά φιλιά και καλό σου βράδυ!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: