Αρχείο για Μαρτίου, 2011

ΠΑΡΑΠΟΝΟ…

Posted in ΣΤΙΧΟΙ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 27/03/2011 by akrogialia

 

 

 

Το ίδιο όνειρο…

Posted in ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΙ on 26/03/2011 by akrogialia

Πώς είναι δυνατό να βλέπω την ίδια μέρα και περίπου την ίδια ώρα το ίδιο όνειρο…

Το περασμένο Σάββατο ξύπνησα ανήσυχη και πολύ σκεφτική σχετικά με ένα όνειρο που είδα. Συνήθως δε θυμάμαι τα όνειρά μου. Όμως αυτό το συγκεκριμένο όνειρο όχι μόνο το θυμόμουν αλλά με προβλημάτιζε και το μοιράστηκα και με δικούς μου ανθρώπους. Κάποιοι γέλασαν…κάποιοι μου είπαν να μη δίνω σημασία…

Και εκεί που πήγαινα να το ξεχάσω…το βλέπω ξανά σήμερα τα ξημερώματα…το ίδιο όνειρο…ακριβώς το ίδιο όνειρο…

Ήμουν λέει σε ένα λεωφορείο. Καθόμουν μόνη μου. Δυο θέσεις πιο μπροστά καθόταν ένας  πολύ ηλικιωμένος άντρας γύρω στα 90. Ξαφνικά τον βλέπω να στέκεται όρθιος και να έρχεται προς το μέρος μου.  Φοράει ένα μακρύ κόκκινο παλτό. Με πλησιάζει, με κοιτάζει στα μάτια, μου χαμογελά κι εγώ σηκώνομαι όρθια. Τότε βγάζει το κόκκινο παλτό του, μου το φοράει, με αγκαλιάζει δυνατά, μου χαμογελά και φεύγει κι εγώ Ξυπνάω τρομαγμένη.

Συνειδητοποιώ ότι ο ηλικιωμένος άντρας με το κόκκινο παλτό ήταν ο άντρας της νονάς μου, που πέθανε πριν από 15 μήνες. Ένας πολύ καλός άνθρωπος με τον οποίο όμως δεν είχαμε και ιδιαίτερες σχέσεις γιατί μπήκε στη ζωή μας πολύ αργά, αφού όταν τον παντρεύτηκε η νονά μου ήταν ήδη 70 χρονών. Ούτε τον σκεφτόμουν, ούτε πλησιάζει το μνημόσυνό του…

Το όνειρο αυτό λοιπόν που είχα δει το περασμένο Σάββατο, το είδα ξανά σήμερα το πρωί…και από εκείνη τη στιγμή νοιώθω πολύ περίεργα…

Παιχνίδια του μυαλού…δεν ξέρω…

Παπαρούνα…

Posted in ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ, ΣΤΙΧΟΙ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 22/03/2011 by akrogialia

Την πρωτόειδε μ’ ολοκόκκινα ντυμένη
καλλιτέχνης με κεφάλι αυτός ψαρό
κοριτσάκι αυτή μικρό να μαζεύει ζωηρό
παπαρούνες σε κάποιο αγρό.

Οι διαβάτες την κοιτούσαν μαγεμένοι
και περνούσαν μ’ ένα βήμα σιγανό
μ’ αυτός μες το δειλινό είπε μ’ ύφος ταπεινό
στο λουλούδι το ζωντανό:

Παπαρούνα χαρωπή
οι διαβάτες που διαβαίνουν
σ’ αγαπούνε μα σωπαίνουν
και κανένας δε θα σου πει,

Παπαρούνα φλογερή,
παπαρούνα ζηλεμένη
ο διαβάτης που προσμένει,
άλλην δε ζητά να βρη.

Δεν τον άκουσε η δροσάτη παπαρούνα
μεγάλωσε και πίστεψε πολλά
λόγια ενός απατηλά, ύστερα άλλου πιο τρελά
κατρακύλησε χαμηλά.

Ξεπεσμένη στου θεάτρου τη φουρτούνα
κει που χόρευε’ ένα βράδυ στη σκηνή
σάμπως άκουσε βραχνή να της λέει μια φωνή
απ’ τη σάλα τη σκοτεινή.

Παπαρούνα σκυθρωπή,
οι διαβάτες που διαβήκαν
σ’ αγαπήσαν μα σ’ αφήκαν
βουτηγμένη μες τη ντροπή.

Παπαρούνα σκυθρωπή,
παπαρούνα μαραμένη
ο διαβάτης που προσμένει
άλλην δε ζητά να βρει



Ζωή…

Posted in ΣΤΙΧΟΙ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 19/03/2011 by akrogialia

Οι εποχές μου…

Posted in ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 12/03/2011 by akrogialia

 

Τίποτα δε μένει το ίδιο…