Αρχείο για Ιουλίου, 2011

01 Αυγούστου 2011

Posted in ΕΙΔΗΣΕΙΣ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 30/07/2011 by akrogialia

Δευτέρα 01 Αυγούστου 2011

Μια μέρα που προδιαγράφεται να είναι  πάρα πολύ δύσκολη…

«Αν είσαι τυχερός…μετά από τις ταχείες βιοψίες θα προχωρήσουμε σε whipple…» λόγια των ειδικών…

Μια  πάρα πολύ δύσκολη επέμβαση με πολλές επιπλοκές…

Θα διαρκέσει αν όλα πάνε καλά  περίπου 7 – 8 ώρες…

…και μετά?

Ένας μήνας που προδιαγράφεται να είναι ιδιαίτερος, ξεχωριστός, διδακτικός…

…και εγώ που νόμιζα ότι στα σαράντα μου τα είχα δει όλα…εε ρε γλέντια!

ΥΓ: Αγαπημένοι μου φίλοι, να περάσετε όσο πιο όμορφα γίνεται τον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού.

Εγώ  σίγουρα μετά από όλη αυτήν την εμπειρία έχω όλες τις προδιαγραφές είτε να γίνω «η αγία Κοραλλένια» ή «η τρελλή Κοραλλένια» μεγάλη η χάρη μου!

Σε ερώτησή του, «κι εσύ τι θα κάνεις 8 ώρες έξω από το χειρουργείο?» Η δικιά μου απάντηση… «θα παίζω επιτραπέζια με τους Significant Others!»

Μάλλον για τα σίδερα είμαι…χαχαχα

Advertisements

Σμαράγδια…

Posted in ΣΤΙΧΟΙ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 28/07/2011 by akrogialia

Σμαράγδια και ρουμπίνια θα σου φέρω
απ’ της Ινδίας της μακρινές ακτές
Σμαράγδια και πολύτιμα στολίδια
σώπασε μωρό μου και μην κλαις

Έννοια, έννοια, έννοια, έννοια
μου καραμελένια μου
έννοια μου
Έννοια, έννοια, έννοια, έννοια
μου καραμελένια μου
αχ, έννοια μου

Σμαράγδια και ρουμπίνια θα σου φέρω
από σεντούκι που ‘χουν κρύψει πειρατές
σμαράγδια και πολύτιμα στολίδια
σώπασε μωρό μου και μην κλαις

Έννοια, έννοια, έννοια, έννοια…

Τρι και τρι τρι και τρι

Posted in ΣΤΙΧΟΙ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 21/07/2011 by akrogialia

Κοιμήθηκα κοιμήθηκα στου γιασεμιού την ευωδιά. Στην ερημιά του φεγγαριού στο κυματάκι του γιαλού. Οι άνθρωποι μ’ αρνήθηκαν κανείς δε μου σιμώνει, μόνο μου κάνει συντροφιά της νύχτας το τριζόνι:

-Έννοια σου λέει έννοια σου
κι εγώ είμαι δω κοντά σου
Για συντροφιά στην έγνοια σου
και για παρηγοριά σου

Τρι και τρι τρι και τρι τι πικρή που ‘ναι η ζωή. Τι γλυκιά και τι πικρή τρι και τρι και τρι και τρι…Κοιμήθηκα κοιμήθηκα στων Αρχαγγέλων τη σκιά, στων φύλλων το μουρμουρητό στων άστρων τον χρυσό γιαλό.  Τι να ‘φταιξα της μοίρας μου κι έτσι με φαρμακώνει, μονάχα μου αποκρίνεται της νύχτας το τριζόνι:

-Είμαι μικρό πολύ μικρό
μα ‘ναι ο Θεός μεγάλος
Αυτό ποτέ δε θα σ’ το πω
μήτε κανένας άλλος

 

Τρι και τρι τρι και τρι τι πικρή που ‘ναι η ζωή. Τι γλυκιά και τι πικρή τρι και τρι και τρι και τρι.

Λέξεις, Ιουλίου λέξεις…

Posted in ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 20/07/2011 by akrogialia

Μια λίστα με λέξεις…

Λέξεις που γνωρίζεις για πρώτη φορά και της βιώνεις τόσο έντονα…

Θυμός

Απογοήτευση

Ένταση

Φόβος

Λεμφαδένες

Πάγκρεας

Μετάσταση

Whipple

Μήνες

Χημειοθεραπεία

Χοληδόχος πόρος

Καρκίνος

Σπαραγμός

Θρήνος

Απόγνωση

Διάγνωση

ERCP

CT SCAN

MRI

MRCP

EUS

US

PET SCAN

SPY GLASS

Λύπη

Ηπατολόγος

Γαστρεντερολόγος

Χειρουργός

Ακτινολόγος

Ογκολόγος

 

ΥΓ: Ένας  πολύ δικός μου άνθρωπος τελικά δίνει τη σκληρή μάχη με τον καρκίνο…

 

Σας υποσχέθηκα να σας ενημερώσω για τα αποτελέσματα…τελικά ήταν αυτό που όλοι έλεγαν από την αρχή κι εγώ δεν ήθελα να το πιστέψω…

Ένα…

Posted in ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 15/07/2011 by akrogialia

Ένα λουλούδι…

Ένα κερί…

Ένα δάκρυ…

Ένα ΓΙΑΤΙ…

Κύπρος,  11 Ιουλίου 2011

Καλημέρα Χαρά!

Posted in ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 01/07/2011 by akrogialia

Δεν είχα φανταστεί να έχω τόση δύναμη μέσα μου…

Τα δάκρυα στέρεψαν…

Η απόγνωση έφυγε…

Αποφάσισα να μην προγραμματίζω πια για το αύριο…

Δεν ορίζω το αύριο…δεν το ελέγχω…

Το μόνο που έχω είναι το σήμερα…

Δεν ξέρω πόσα σήμερα έχουν απομείνει…

…και ξέρεις κάτι…δεν με νοιάζει…

Ναι, μετά από 8 εβδομάδες, είμαστε ακόμη χωρίς διάγνωση…

Όλα παίζουν…

Να έχουμε κάτι μέτριας σοβαρότητας…ελάχιστες πιθανότητες αλλά υπάρχουν…

Να έχουμε κάτι για το οποίο δεν υπάρχει καμιά μα καμία θεραπεία…και να μετράμε μόνο μήνες…(όλοι οι ειδικοί, οι επιστήμονες, οι κορυφαίοι στο τομέα τους αυτό πιστεύουν αν και όλες οι σύγχρονες απεικονιστικές μέθοδοι δεν το δείχνουν 100%)

…και εκεί που τα έβλεπα όλα μα όλα μαύρα…ξαφνικά σήμερα…κοιτάζω στον καθρέφτη μου…και λέω «Καλημέρα Χαρά…» και με κοιτάζω…και κάτι γίνεται εκείνη τη στιγμή…νοιώθω πως τις τελευταίες 8 εβδομάδες δεν έλεγα καλημέρα…αλλά καληαύριο…Πάντα σκεφτόμουν με τα πιο τραγικά σενάρια το αύριο…που δεν ξέρω αν όντως θα υπάρχει το αύριο…Το μόνο που έχω είναι το σήμερα, το τώρα…

Σήμερα λοιπόν, πώς είμαστε?

Πόσα κιλά έχασε σήμερα?

Πονάει σήμερα?

Πόσο πονάει?

Μπορεί να φάει?

Μπορεί να συζητήσει?

Τι με νοιάζει για το αύριο…

Το σήμερα είναι που έχει σημασία…

Είναι απίστευτο να σου λένε πως έχεις καρκίνο…καρκίνο στο πάγκρεας…δεν ξέρουμε ποιο στάδιο είναι…αν ο όγκος είναι εξαιρέσιμος…και κάνεις μια εξαιρετικά δύσκολη χειρουργική επέμβαση τότε…μπορεί να ζήσεις…μέχρι και 5 χρόνια…αν ο όγκος δεν είναι εξαιρέσιμος…συνήθως μιλάμε για μήνες…για 6 μήνες…και ήδη έχουν περάσει 2 μήνες…Άνθρωπος είσαι…δεν μπορείς μετά από όλο αυτό να σκέφτεσαι θετικά…

Είναι απίστευτο και συνάμα τρελό να στο λένε αυτό τόσο ωμά…τόσο ψυχρά…όταν ακόμη και οι ίδιοι δεν γνωρίζουν… Τότε αποφασίζεις να ζητήσεις και δεύτερη και τρίτη και πέμπτη γνώμη…μέχρι που βρίσκεις τον Ειδικό…τον Κορυφαίο για τα Χοληφόρα…και σου λέει…ξέρεις κάτι…δεν έχεις να χάσει και κάτι να περιμένουμε ακόμη 3 – 4 βδομάδες και να επαναλάβουμε κάποιες ακόμη εξετάσεις για να δούμε τη διαφορά…και μετά…μπαίνουμε και χειρουργείο…μπορεί να είναι και κάτι άλλο…στην ιατρική όλα μπορούν να συμβούν…

Έτσι λοιπόν…τον εμπιστεύεσαι…και περιμένεις ακόμη λίγο…

…οι δύσκολες εξειδικευμένες εξετάσεις…θα γίνουν στις 13 και 15 Ιουλίου…

Δεν ξέρω ποιο θα είναι το αποτέλεσμα…

Εκείνο που ξέρω είναι πως σήμερα είναι Παρασκευή, είναι 1η Ιουλίου…και ναι…έχασε ακόμη 300 γρ.,  και ναι…πονάει…ο πόνος όμως αντιμετωπίζεται με παυσίπονο…και ναι…δεν έχει όρεξη για φαγητό…όμως θέλει να δει φίλους…να μιλήσει…για άσχετα θέματα…για ευχάριστα θέματα…

Καλημέρα Χαρά!