Archive for the ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ Category

Δὲ γυρεύω ξένο…

Posted in ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ, ΣΤΙΧΟΙ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 14/08/2011 by akrogialia

Δ γυρεύω ξένο, δ ρωτάω κρυφό,
δ γυρεύω χάρη.
Κάτι μο χουν πάρει μς π᾿ τ ψυχ
κάτι μο χουν πάρει.

Κα δν ταν οτε ξωτικι
κα δν ταν χέρια
κι ταν να βράδυ πού παιζαν θολ
στ γιαλ τ᾿ στέρια.

Κι ρθε νας γέρας κι ρθ᾿ νας βορις
κι ρθ᾿ να σκοτάδι,
δερφή, χαμένο κάποιο θησαυρ
πο
θρηνομ᾿ μάδι.

Μς στ κμα νοίγει δρόμο μυστικ
δείχνει τ φεγγάρι
Κάτι μο χουν πάρει μς π᾿ τ ψυχή,
κάτι μο χουν πάρει.

(Κ. Χατζόπουλος)

Παπαρούνα…

Posted in ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ, ΣΤΙΧΟΙ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 22/03/2011 by akrogialia

Την πρωτόειδε μ’ ολοκόκκινα ντυμένη
καλλιτέχνης με κεφάλι αυτός ψαρό
κοριτσάκι αυτή μικρό να μαζεύει ζωηρό
παπαρούνες σε κάποιο αγρό.

Οι διαβάτες την κοιτούσαν μαγεμένοι
και περνούσαν μ’ ένα βήμα σιγανό
μ’ αυτός μες το δειλινό είπε μ’ ύφος ταπεινό
στο λουλούδι το ζωντανό:

Παπαρούνα χαρωπή
οι διαβάτες που διαβαίνουν
σ’ αγαπούνε μα σωπαίνουν
και κανένας δε θα σου πει,

Παπαρούνα φλογερή,
παπαρούνα ζηλεμένη
ο διαβάτης που προσμένει,
άλλην δε ζητά να βρη.

Δεν τον άκουσε η δροσάτη παπαρούνα
μεγάλωσε και πίστεψε πολλά
λόγια ενός απατηλά, ύστερα άλλου πιο τρελά
κατρακύλησε χαμηλά.

Ξεπεσμένη στου θεάτρου τη φουρτούνα
κει που χόρευε’ ένα βράδυ στη σκηνή
σάμπως άκουσε βραχνή να της λέει μια φωνή
απ’ τη σάλα τη σκοτεινή.

Παπαρούνα σκυθρωπή,
οι διαβάτες που διαβήκαν
σ’ αγαπήσαν μα σ’ αφήκαν
βουτηγμένη μες τη ντροπή.

Παπαρούνα σκυθρωπή,
παπαρούνα μαραμένη
ο διαβάτης που προσμένει
άλλην δε ζητά να βρει



Αλθαία…

Posted in ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ, ΣΤΙΧΟΙ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 18/12/2010 by akrogialia

Έχω μια αγάπη φλέβα στο λαιμό
Μου τραγουδάει έναν παλιό καημό
Κι όσο πλαγιάζω τόσα ξύπνια αντέχει

Έχω μια αγάπη κοφτερό γυαλί
Χίλια κομμάτια κόβει το φιλί
Κι ας με ματώνει ξέρω με προσέχει

Έχω μια αγάπη μια πληγή
Που μένει χρόνια ανοιχτή
Κι όταν αλλάζει λίγο ο καιρός
Τότε πονάω σαν τρελός
Και σε θυμάμαι, ψέματα να πω;
Πανάθεμά με… σ’ αγαπώ

Έχω μια αγάπη βλέμμα σιωπηλό
Κι αν με τρομάζει εγώ την απειλώ
Κλείνω τα μάτια μα είναι πάντα εμπρός μου

Έχω μια αγάπη φλόγα δυνατή
Που με ζεσταίνει, φίλη μου καλή
Μα όταν λείπει γίνεται εχθρός μου

Έχω μια αγάπη μια πληγή
Που μένει χρόνια ανοιχτή
Κι όταν αλλάζει λίγο ο καιρός
Τότε πονάω σαν τρελός
Και σε θυμάμαι, ψέματα να πω;
Πανάθεμά με… σ’ αγαπώ



Βρες το κλειδί…

Posted in ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ, ΣΤΙΧΟΙ on 05/12/2010 by akrogialia

 

Ho! Ho! Ho!

Posted in ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ, ΧΙΟΥΜΟΡ on 03/12/2010 by akrogialia

Έκανα μια βόλτα στην μπλογκόσφαιρα και παρατήρησα ό,τι ακόμη δεν έχετε ζητήσει κάτι από τον Άη  Βασίλη. Σκέφτηκα λοιπόν να του  τα ζητήσω εγώ εκ μέρους σας!

Χμ…είπατε τίποτα?

Όχι, οκ!

Καλέ μου Άη Βασίλη,

Μπλα…μπλα…μπλα…μπλα…μπλα….




Τι μέρα κι αυτή!

Posted in ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ, ΕΙΔΗΣΕΙΣ, ΧΙΟΥΜΟΡ on 12/11/2010 by akrogialia

Είχε από όλα!

Ταλαιπωρία σε αεροδρόμια…

Καθυστερήσεις…

Να πηγαίνεις πρώτα εσύ και μετά από ώρες να έρχονται οι αποσκευές σου…

Να πηγαίνεις στο ξενοδοχείο και να συνειδητοποιείς ότι δεν υπάρχει κράτηση στο όνομά σου…

Να αλλάζεις ρούχα στις κοινές τουαλέτες του ξενοδοχείου για να μην πας με το σκισμένο τζηνάκι στο Συνέδριο…δεν λέει…πρέπει να φορέσεις ένα κοστούμι…σοβαρό με πουκάμισο… και πάλι καλά που το κοστούμι αυτό δεν το είχες βάλεις στις αποσκευές σου…

Και όταν επιτέλους επιστρέψεις πίσω στο ξενοδοχείο και σου δίνουν κλειδί για το δωμάτιο…να μπαίνεις να κάνεις ντους και ενώ απολαμβάνεις το ζεστό νεράκι να γλιστράς και ξαφνικά να βρίσκεται όλο το χέρι σου βυθισμένο στη λεκάνη της τουαλέτας…

Ναι ναι ναι…όλα αυτά συνέβησαν αγαπητοί μου επισκέπτες την Τρίτη 9 Νοεμβρίου 2010 και όχι δεν είδα μαύρο γάτο το πρωί…

…και για σένα που αναρωτιέσαι…

 «Ποιος το ξέρει, ποιος το ξέρει
Πού γυρνάς τη νύχτα αυτή…»

Τη νύχτα εκείνη (10 Νοεμβρίου 2010)…έβλεπα αυτό…

Μαγικό!

Ονειρεμένο!

Θεϊκό!

Άξιζε όλη την ταλαιπωρία!

Επέστρεψα νωρίτερα σήμερα το απόγευμα…. και νοιώθω ότι θα κοιμάμαι μέχρι τη Δεύτερα…

 Φιλιά Πολλά σε όλους!

 

Ας ερχόσουν για λίγο…

Posted in ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ on 29/10/2010 by akrogialia

Πού να ‘σαι αλήθεια το βράδυ αυτό
που είμαι μόνος, μα τόσο μόνος
και που μαζί μου παίζουν κρυφτό
πότε η θλίψη και πότε ο πόνος

Πού να ‘σαι αλήθεια το βράδυ αυτό
που με χτυπάει τ’ άγριο τ’ αγέρι
να ‘ρθεις και μ’ ένα φιλί καυτό
να με γεμίσεις με καλοκαίρι

Ας ερχόσουν για λίγο
μοναχά για ένα βράδυ
να γεμίσεις με φως
το φριχτό μου σκοτάδι
και στα δυο σου τα χέρια
να με σφίξεις ζεστά
ας ερχόσουν για λίγο
κι ας χανόσουν μετά