Archive for the ΣΤΙΧΟΙ Category

Πες μου θάλασσα…

Posted in ΣΤΙΧΟΙ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 15/08/2011 by akrogialia

Δὲ γυρεύω ξένο…

Posted in ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ, ΣΤΙΧΟΙ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 14/08/2011 by akrogialia

Δ γυρεύω ξένο, δ ρωτάω κρυφό,
δ γυρεύω χάρη.
Κάτι μο χουν πάρει μς π᾿ τ ψυχ
κάτι μο χουν πάρει.

Κα δν ταν οτε ξωτικι
κα δν ταν χέρια
κι ταν να βράδυ πού παιζαν θολ
στ γιαλ τ᾿ στέρια.

Κι ρθε νας γέρας κι ρθ᾿ νας βορις
κι ρθ᾿ να σκοτάδι,
δερφή, χαμένο κάποιο θησαυρ
πο
θρηνομ᾿ μάδι.

Μς στ κμα νοίγει δρόμο μυστικ
δείχνει τ φεγγάρι
Κάτι μο χουν πάρει μς π᾿ τ ψυχή,
κάτι μο χουν πάρει.

(Κ. Χατζόπουλος)

Όλα τα πήρε το καλοκαίρι…

Posted in ΣΤΙΧΟΙ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 12/08/2011 by akrogialia

 

Ερώτηση:

Το σκέφτηκε άραγε πως όταν στον έστειλε ήσουν 18 κιλά περισσότερο…

Χμ…

Καλά, πώς κάνετε έτσι…εδώ που φτάσαμε όλα επιτρέπονται!

Σμαράγδια…

Posted in ΣΤΙΧΟΙ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 28/07/2011 by akrogialia

Σμαράγδια και ρουμπίνια θα σου φέρω
απ’ της Ινδίας της μακρινές ακτές
Σμαράγδια και πολύτιμα στολίδια
σώπασε μωρό μου και μην κλαις

Έννοια, έννοια, έννοια, έννοια
μου καραμελένια μου
έννοια μου
Έννοια, έννοια, έννοια, έννοια
μου καραμελένια μου
αχ, έννοια μου

Σμαράγδια και ρουμπίνια θα σου φέρω
από σεντούκι που ‘χουν κρύψει πειρατές
σμαράγδια και πολύτιμα στολίδια
σώπασε μωρό μου και μην κλαις

Έννοια, έννοια, έννοια, έννοια…

Τρι και τρι τρι και τρι

Posted in ΣΤΙΧΟΙ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 21/07/2011 by akrogialia

Κοιμήθηκα κοιμήθηκα στου γιασεμιού την ευωδιά. Στην ερημιά του φεγγαριού στο κυματάκι του γιαλού. Οι άνθρωποι μ’ αρνήθηκαν κανείς δε μου σιμώνει, μόνο μου κάνει συντροφιά της νύχτας το τριζόνι:

-Έννοια σου λέει έννοια σου
κι εγώ είμαι δω κοντά σου
Για συντροφιά στην έγνοια σου
και για παρηγοριά σου

Τρι και τρι τρι και τρι τι πικρή που ‘ναι η ζωή. Τι γλυκιά και τι πικρή τρι και τρι και τρι και τρι…Κοιμήθηκα κοιμήθηκα στων Αρχαγγέλων τη σκιά, στων φύλλων το μουρμουρητό στων άστρων τον χρυσό γιαλό.  Τι να ‘φταιξα της μοίρας μου κι έτσι με φαρμακώνει, μονάχα μου αποκρίνεται της νύχτας το τριζόνι:

-Είμαι μικρό πολύ μικρό
μα ‘ναι ο Θεός μεγάλος
Αυτό ποτέ δε θα σ’ το πω
μήτε κανένας άλλος

 

Τρι και τρι τρι και τρι τι πικρή που ‘ναι η ζωή. Τι γλυκιά και τι πικρή τρι και τρι και τρι και τρι.

ΠΑΡΑΠΟΝΟ…

Posted in ΣΤΙΧΟΙ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 27/03/2011 by akrogialia

 

 

 

Παπαρούνα…

Posted in ΑΦΙΕΡΩΣΕΙΣ, ΣΤΙΧΟΙ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ on 22/03/2011 by akrogialia

Την πρωτόειδε μ’ ολοκόκκινα ντυμένη
καλλιτέχνης με κεφάλι αυτός ψαρό
κοριτσάκι αυτή μικρό να μαζεύει ζωηρό
παπαρούνες σε κάποιο αγρό.

Οι διαβάτες την κοιτούσαν μαγεμένοι
και περνούσαν μ’ ένα βήμα σιγανό
μ’ αυτός μες το δειλινό είπε μ’ ύφος ταπεινό
στο λουλούδι το ζωντανό:

Παπαρούνα χαρωπή
οι διαβάτες που διαβαίνουν
σ’ αγαπούνε μα σωπαίνουν
και κανένας δε θα σου πει,

Παπαρούνα φλογερή,
παπαρούνα ζηλεμένη
ο διαβάτης που προσμένει,
άλλην δε ζητά να βρη.

Δεν τον άκουσε η δροσάτη παπαρούνα
μεγάλωσε και πίστεψε πολλά
λόγια ενός απατηλά, ύστερα άλλου πιο τρελά
κατρακύλησε χαμηλά.

Ξεπεσμένη στου θεάτρου τη φουρτούνα
κει που χόρευε’ ένα βράδυ στη σκηνή
σάμπως άκουσε βραχνή να της λέει μια φωνή
απ’ τη σάλα τη σκοτεινή.

Παπαρούνα σκυθρωπή,
οι διαβάτες που διαβήκαν
σ’ αγαπήσαν μα σ’ αφήκαν
βουτηγμένη μες τη ντροπή.

Παπαρούνα σκυθρωπή,
παπαρούνα μαραμένη
ο διαβάτης που προσμένει
άλλην δε ζητά να βρει